De Bomen door het Bosch

De Lente Equinox. Alban Eilir en Ostara

Het is weer zover. De Lente Equinox. De dagen zijn weer even lang als de nachten en de dagen worden langer. Je zou je wekker weg kunnen doen en opstaan als het s'morgens licht wordt. De Kelten borgen nu hun kaarsen (en winterverlichting) op tot het najaar.

Op het schilderij "Jaarwiel van de Seizoenen" van Vivienne Shanley is dit prachtig te zien. We zijn nu linksonder bij de Vernal Equinox, het begin van het lichte deel van het jaar. De zon komt op en de zaaier begint zijn werk op het geploegde land. Dit is de tijd van hoop op nieuw leven, zoals de mensheid dit al ver voor onze jaartelling vierde, toen we nog in het ritme van de natuur leefden.

Je ziet nu buiten de nieuwe knoppen aan de bomen, je hoort s'morgens de vogels weer luidkeels hun territorium afbakenen, je ziet ze overdag nestmateriaal verzamelen, en ze proberen indruk te maken op een vrouwtje om ze het hof te maken. 

Daarom is dit ook het feest van de eieren. In onze streken vieren we o.a. Alban Eilir (Kelten) en de Godin Ostara met haar haas (Germanen). Het verhaal gaat dat het oorspronkelijk een kip was. Maar de kip verstopte haar eieren, zodat niemand ze kon vinden. Voor straf veranderde Ostara haar in een haas, zodat ze voor eeuwig naar eieren zou zoeken.

Het Christendom heeft deze feesten gekerstend naar Pasen om het verhaal van de dood en opstanding van Jezus te vieren, maar ze is er nooit in geslaagd om de oorspronkelijke betekenis te verdrijven. De Paashaas bleef hardnekkig terug komen. En we horen Ostara's naam nog terug in Easter, het Engelse woord voor Pasen.

Uiteindelijk komt het allemaal op hetzelfde neer: De dood (winter) is overwonnen, de zon is opgestaan, en het nieuwe leven (lente) is in aantocht.

Welk feest je deze dagen ook viert, ik wens je een blije lenteviering ☘️

 

Blogposts gratis in je e-mailbox?

Delivered by FeedBurner

Geen opmerkingen:

Een reactie posten