De Bomen door het Bosch

"Mijnheer, heeft u het goede nieuws al gehoord?"



Sinds maanden liep ik weer eens door de stad. En in één oogopslag wist ik dat hij een geloofsovertuiger was. Misschien aan de stapel folders in zijn hand, misschien aan zijn voorkomen. Ik weet het niet. Sommige mensen stralen het gewoon uit.

Normaal loop ik door, want ik ben er niet van gediend als mijn tijd en aandacht worden gekaapt. Meestal willen mensen iets van je. Krantenverkopers, geloofsovertuigers, idealisten die op je emoties inwerken... Gewoon niet doen. Maar hij had een soort onhandige hulpeloosheid over zich waardoor ik me even inhield.

Hij pakte meteen enthousiast zijn moment: “De Bijbel heeft alle antwoorden!”. Ja, dan heb je me. Daar heb ik een mening over. Hij praatte door en non-verbaal deed ik een grote Hoo! "Bedoel je dat letterlijk of figuurlijk?"

Het antwoord was letterlijk. Ja, en dan zit je in mijn allergie. Te vaak heb ik mensen die hun heilige boeken (te) letterlijk namen zien veranderen in radicale fundamentalisten. Niet meer openstaan voor andersdenkenden om ze proberen te begrijpen, maar alleen ruimte voor de eigen waarheid en het eigen gelijk.

Deze jongeman was nog niet zover. Misschien was het zijn enthousiasme, misschien zijn naïviteit. “O" vroeg ik enthousiast terug "Je bedoelt dat de bijbel net zo werkt als tarot, orakelkaarten of een horoscoop?". Hij keek me aan alsof hij een ketter op de brandstapel zag branden. Van zijn stuk gebracht zocht hij naar woorden.

Met grotere gebaren dan die van hem ging ik door "Ja, je leest iets vaags algemeens, een tekst zonder context uit een andere plaats en een andere tijd, en het kan van alles zijn. Vervolgens vraag je jezelf af wat het voor jou betekent. En dan heb je je antwoord. Het kwam niet uit het boek, maar uit je eigen interpretatie. Prima natuurlijk, maar een ander hoeft er niets mee. Als je de bijbel zo leest, dan doe je toch hetzelfde als een waarzegger of helderziende? Eerlijk gezegd wordt het dan wel een stuk interessanter...”

Hij zocht nog steeds naar woorden, want dit stond niet in zijn script. Eigenlijk had ik met hem te doen. Maar het was genoeg en ik keek hem recht aan: "Ik ben pas geïnteresseerd in antwoorden als er eerst naar de vragen wordt geluisterd." Ik liep door en wenste hem een bijzonder prettige dag.

Het was wolkeloos zonnig en niet al te druk op straat. Wat kan een mens in coronatijd nog meer wensen?


Blogposts gratis in je e-mailbox?

Delivered by FeedBurner

Geen opmerkingen:

Een reactie posten