De Bomen door het Bosch

Als je aan de kalkoen vraagt wat er op het kerstmenu komt...


Het was elk jaar hetzelfde drama. Ze noemden het "The most wonderful time of the year", maar Kalkoen dacht daar anders over. Binnenkort zou de boer weer op de staldeur kloppen met die ene vraag: Wie van jullie komt er dit jaar op het kerstmenu?

Iedereen mocht stemmen, maar de uitslag was nooit unaniem. Kalkoen stemde altijd op Haas. Haas op Varken. En Varken? Die rolde zich nog eens in de modder en had weer een smoes om niet aan de beurt te hoeven zijn. Zo was er nooit een meerderheid. Maar wat is een Kerstdiner zonder hoofdmenu? Dat snapten ze ook wel weer.

Geit stapt naar voren: "En als we de Jakhals-In-Schaapskleren nu eens binnen lokken? Dan zetten we hem betaald voor zijn streken. Laatst had hij zich al uren onder de kudde gemengd voordat Schaap begon te blaten. Dat doet ze natuurlijk vaker, en we hadden eigenlijk geen zin om naar haar te luisteren, maar toen Jakhals zijn vermomming liet vallen, toen wisten we dat het fout zat. En hij wist zich ontmaskerd. Haha! Ik heb nog nooit een gluiperd zo hard zien wegrennen.

Laten we hem vangen en verkleden als Big. Niemand die het verschil ziet of ruikt. En als de boer en boerin stevig aan de wijn zijn, dan proeven ze het verschil toch niet. Kerst van de mensen gaat immers over verkleden, toneel spelen, en maskers dragen. "Vreten op aarde. In de mensen een welbehagen". Als wij morgen de zon willen zien opgaan, de echte viering van kerst, dan gaan we als de zonnewende aan de slag."

En zo gebeurt het. Iedereen is op zijn post. Kip scharrelt wat rond en doet net of ze met Heel Belangrijke Dingen bezig is. Dat kunnen kippen heel goed. Jakhals-In-Schaapskleren is al in kerstsferen en ruikt haar van verre. Hij sluipt nader, duikt ineen en neemt een sprong... En daar valt het net! Hij spartelt, maar raakt steeds meer verstrikt in de kluwen. Hij ziet van alle kanten de staldieren dreigend op zich afkomen. Hij jankt en huilt, maar zijn listige spel is uit.

Die avond vieren de boer en boerin kerst als alle voorgaande jaren. De kerstboom fonkelt en de vlammen in de open haard laten de schaduwen dansen. De pannen dampen, en geuren van een veelbelovende maaltijd verspreiden zich door het huis. In de oven draait Jakhals-In-Schaapskleren zich nog eens om zijn spit. Terwijl de wereld wordt buitengesloten is het binnen even vrede. Vrede zolang iedereen zich maar aan de regels van het toneelspel houdt.

De avond gaat over in de nacht en langzaam dooft het vuur. Het geluid van knapperende sintels gaat over in het snurken van de boer. Buiten in het donker zitten de dieren naast elkaar op een boomstam. Ze zijn er allemaal en ze kijken naar het oosten, waar de horizon begint te gloeien. De zon komt op. Vanaf nu zullen de dagen weer langer worden. Meer licht en meer leven.

De warmte zal nog even op zich laten wachten, maar daar zijn ze op voorbereid. Ze hebben gezaaid in de lente, hard gewerkt in de zomer, en geoogst in de herfst. De schuren en de hooizolder zijn vol. De houtstapel is hoog. En nu is het tijd voor rust.

Haan staat op, hij maakt een diepe buiging naar de zon en kraait drie maal. Het toneelspel is voorbij en de leugens zijn ontmaskerd. Er staat een nieuw jaar voor de deur. En dat betekent een nieuw begin met nieuwe mogelijkheden. Wat zal dit jaar brengen?

Schaap denkt aan een schaapskooi vol wol. Geit aan een weide vol gras en laaghangende takken. En Haas en Kalkoen? Die gaan samen op pad. Op ontdekkingsreis achter de horizon. De angst voor Jakhals bleek ongegrond. Sommige gevaren lijken alleen maar gevaarlijk omdat je er bang voor bent. Welke angsten zouden er nog meer te ontmaskeren zijn?

Ze gaan het ontdekken. En als ze straks in het najaar weer thuis komen, warm bij het vuur, dan weten ze één ding zeker: Ze zullen heel veel verhalen hebben...

(c) André Bor 2018


Blogposts gratis in je e-mailbox?


Delivered by FeedBurner

Geen opmerkingen:

Een reactie posten