De Bomen door het Bosch

Het Verborgen Cadeau van Rijkdom


Die avond kwamen alle raadgevers van het koninkrijk bijeen. De Grote Schepper kwam als laatste binnen en ging theatraal aan het hoofd de ronde tafel zitten. Hij nam meteen het woord: "Geachte Aanwezigen. Nu wij de mens geschapen hebben, wil ik hen een Cadeau Van Rijkdom geven. Het cadeau van besef dat ze hun eigen realiteit kunnen creeeren. Dat ze zelf kunnen kiezen hoe zij hun wereld beleven. Maar ze zijn er nog niet klaar voor, en daarom zoek ik een plaats om het te verbergen."

De Achttiende Kameel


De schemer valt in de Negev woestijn. Met de ondergaande zon sterven de geluiden van de dag en komt de nacht tot leven. Een koele bries streelt het Israëlische landschap en voert een walm van etherische olie met zich mee.

De omtrek wordt verlicht door een houtvuur. Silhouetten van drie druk gebarende mannen vormen een schril contrast tegen de rustige achtergrond van enkele bedoeïenententen in een groene oase. Boze stemmen. De waterpijp ligt binnen handbereik, maar er wordt deze nacht geen vrede gerookt.

Hoe de Vos de Weg niet Wist (omdat hij niet kon kiezen)


In zijn vaart botst hij tegen het Zwijn aan.
“Hé kijk uit waar je loopt!” gilt het Zwijn zoals alleen een zwijn dat kan.
“Ja sorry, ik ben te laat!” roept de Vos terug.
“Kalm aan… Je komt er heus wel” knort het Zwijn gehumeurd verder zijn weg.

In volle vaart rent de Vos verder. Maar waar is hij nu?

Dat bosje van zojuist, daar was hij eerder geweest. Hij had eronder gelegen om de Fazant te bespieden. Haar dijen zagen er vet en smakelijk uit. Maar ze had zijn geur geroken en sloeg voluit alarm. De hele omgeving had het gehoord en zijn kans op een goede maaltijd was verkeken.

En nu is hij verdwaald. Dit bos heeft hij nooit eerder bezocht. En de weg terug weet hij ook niet. Zijn vertrouwde territorium is gewoon… ver weg.