De Bomen door het Bosch

Een eerlijke leugenaar



Geef me geen bewijzen,
die mij wakker schudden uit mijn droom.
Die bewijzen dat wonderen niet bestaan.
Dat het leven zinloos is.

Geef me een verhaal,
om werelden te scheppen in mijn fantasie.
Om te kunnen geloven in magie.
Dat het leven betekenis heeft.

André Bor (2018)

Bij het schrijven van dit gedicht werd ik geïnspireerd door de autobiografie en documentaire van illusionist James Randi: "An Honest Liar" (een eerlijke leugenaar). In zijn tijd was hij de opvolger van boeienkoning Houdini. Op zijn 55e verdronk hij bijna bij een ontsnappingspoging uit een watertank, en stopte hij met zijn carrière als illusionist. Hij werd een gepassioneerd detective om bedriegers te ontmaskeren die zijn vakgebied een slechte naam gaven over de ruggen van zwakkere mensen.

Hoe De Regen het won van De Zon


Terwijl hij zijn overwinningstocht maakt wordt hij van alle kanten bejubeld. Langs de straten, op de terrassen en aan de stranden. Overal waar hij komt klinkt gejuich. Mensen kleden zich van blijdschap voor hem uit. Ze zwaaien met hun handdoeken, spuiten liters zonnebrandolie op in geurige fonteinen en tooien hun hoofden met feestelijke zonnebrillen.

Hij is De Zon en hij heeft de strijd gewonnen van De Regen. Met een zelfvoldane grijns komt hij aanrijden uit het zuiden voor een nieuwe ereronde. Hij kan er geen genoeg van krijgen. En zijn publiek ook niet. Hij houdt van zijn publiek en zijn publiek houdt van hem. Zo moet het voor altijd blijven.

Vanuit het oosten komt De Wijze Wind aangewaaid: "Zon, wat doe je?". "Ik? Ik vier mijn overwinning, Wind! Ik breng licht voor mijn zonen en dochters. Door mij zal het nooit meer donker zijn. Ik breng warmte. Door mij zal het nooit meer koud zijn. De bloemen richten zich op en openen hun bloemen voor mij. Ik breng leven, zodat er nooit meer dood zal zijn."

De Wind is even stil, zoals een wijze altijd eerst nadenkt voordat hij spreekt "...... O zeker, je hebt gewonnen. Je aanhangers zijn blij. En zonder jou bestaat er inderdaad geen leven. Maar heb je ook door dat dit niet zo kan blijven? Als je De Regen geen kans geeft om terug te keren, dan is het leven wat jij brengt weer snel voorbij. Want zonder regen kan het leven niet voortbestaan.

De Hoeder van Het Woud


Augustus 2010, in een Zweeds woud nabij Kolarbyn. Het lijkt een eeuwigheid geleden, maar in mijn herinnering was het gisteren. Ineens stond hij voor me. Geruisloos als een vallend blad en uit het niets verschenen als een luchtspiegeling. Ik had hem niet horen aankomen. Hij stond gebogen en oud, leunend op zijn kromme Hazelaarstaf, en tegelijkertijd jeugdig huppend van zijn ene op zijn andere been. Zijn baard kwam tot zijn knieën.

Verrast en van mijn apropos gebracht stotterde ik "W-W-Wie ben je?". Met een blik van "Nou ja, alsof dat niet duidelijk is..." antwoordde hij "Ik ben De Hoeder van Het Woud. Nee, niet De Heerser, maar De Hoeder. Het Woud is er niet voor mij, maar ik ben er voor Het Woud. Ik ben er onderdeel van".