Als je alleen maar ergens voor of tegen kunt zijn, is dat echte keuzevrijheid? Of ben je pas vrij als je meerdere opties hebt?

Ik moest daaraan denken toen ik de laatste aflevering van Lucifer keek. Helaas, na 3 seizoenen is de Netflix-serie afgelopen. De verhaallijn is lichthartige humor, soms een beetje zwak, maar vermakelijk genoeg om verder te kijken:

"Verveeld om altijd maar de heer van de hel te moeten zijn, verhuist de duivel naar Los Angeles, waar hij een nachtclub opent en een samenwerking aangaat met een detective van moordzaken."



De duivel als ondeugende schavuit die ook eens van het leven wil genieten, in plaats van de bron van alle kwaad te zijn, werpt een heel ander licht op zijn personage. Een narcist met het vermogen tot zelfreflectie. Dat lijkt een tegenstelling en staat daarom garant voor vermakelijke scenes. Alle christelijke cliché's komen aan bod.

Terwijl Lucifer zich in allerlei avonturen stort vraagt hij zich af: "Wat is het doel van mijn leven? Waarom besta ik? Waarom moet ik altijd The Bad Guy zijn? En wie heeft dat eigenlijk bedacht?". Hij is het zat en gaat iets anders doen. Als het aan hem lag had hij een ander beroep gekozen, met het gevaar dat hij daarmee de balans van het hele universum verstoort.

En zo is het ook met ons. We hebben veel rollen en identiteiten. Partner, vriend(in), broer/zus, collega, buurman/vrouw, christen, moslim, natuurliefhebber, etc. Sommigen kiezen we zelf en dat is goed. Maar waarom zouden we ons een identiteit laten aanmeten door anderen? Waarom anderen laten bepalen hoe wij ons moeten gedragen en wat we moeten geloven? Omdat anders de wereld vergaat?

Belangrijke vragen als jij iemand bent met unieke talenten, op zoek naar mogelijkheden om zin aan je bestaan te geven, en je voelt je gevangen in een (geloofs)systeem waarbij alle keuzen al voor je zijn gemaakt. Want "Als je dit gelooft ben je voor en anders ben je tegen" is geen echte vrijheid. Je kijkt tegen dezelfde tralies aan, maar dan van de andere kant. En hoe kom je daaruit?

Het helpt om je wereld en dat wat je gelooft eens van de buitenkant te bekijken. De wereld is alleen zwart of wit voor hen die kleurenblind zijn. Dan leer je de dingen te relativeren en krijg je overzicht. Net als een aap die zijn leven lang in een kooi zit. Hij gelooft dat zijn bestaan afhangt van die ene oppasser die hem elke dag een banaan komt geven, als hij zich maar gedraagt en de goedkeuring van anderen krijgt. En als de deur open wordt gezet blijft hij binnen, want dat is zijn wereld. Hij heeft geen idee van de wereld buiten de kooi.

Pas als hij naar buiten durft, ontdekt hij dat de wereld veel groter is. Dat er heel veel werelden en kooien zijn. Opeens heeft hij vergelijkingsmateriaal en ziet hij patronen. Hij ontdekt dat werkelijke vrijheid niets te maken heeft met of je binnen of buiten de kooi bent, maar dat je je eigen plek kunt kiezen. Een plek zonder tralies die je zelf kunt verzorgen en onderhouden. Alleen en samen met de andere apen om je heen :-) En dan zullen er manieren ontstaan waarbij je zelf aan je dagelijkse bananen kunt komen (genoeg om ze zelfs uit te delen), zonder dat je een oppasser nodig hebt...


Blogposts gratis in je e-mailbox?


Delivered by FeedBurner

Geen opmerkingen:

Een reactie posten