Wat verhalen ons werkelijk vertellen

Mijn Dille, gezaaid tijdens Alban Eilir, komt op rond Pasen \o/

“And some things that should not have been forgotten were lost. History became legend. Legend became myth. And for two and a half thousand years, the ring passed out of all knowledge.”

― J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings

Toen mensen elkaar hun verleden vertelden met verhalen, hun bestaan verklaarden met verhalen, en hun toekomst voorspelden met verhalen, toen werd één ding duidelijk: Mensen houden van verhalen. Want verhalen vertellen wie wij werkelijk zijn.

Pasen is zo'n verhaal.

En wat het verhaal ook is, het gaat altijd over de terugkerende zon en de lente.

De Griekse mythologie vertelt over Adonis, een man van eeuwige jeugdige schoonheid en een beeld van de zon. Elk jaar in de lente komt hij terug uit de onderwereld, om een half jaar met zijn geliefde Aphrodite door te brengen. Zij is de godin van liefde en vruchtbaarheid en een beeld van de aarde. En overal waar Adonis zijn voetstappen zet ontluiken bloemen en beginnen vogels te fluiten. Later bij het oogstfeest moet hij weer terug naar de onderwereld en zal de natuur een half jaar om hem rouwen, totdat hij opnieuw terug keert in de lente.

Joden vieren Pesach, het vrijheidsfeest, waarin zij het einde van hun slavernij en de uittocht uit Egypte naar het beloofde land herdenken. En Christenen vieren de dood en wederopstanding van Jezus, als Zo(o)n van God. Beelden van donker naar licht en vooruitzichten van nieuw leven.

Rond de Lente Equinox, als dag en nacht even lang zijn en de dagen weer langer worden, vieren Kelten het zaaifeest Alban Eilir. Ze zaaien kiem-zaden in vruchtbare grond, zodat het groeien van nieuw leven kan beginnen. En Germanen vieren het feest van de vruchtbaarheidsgodin Ostara en haar haas. Zij is bekend onder velen namen: Aphrodite, Venus, Ceridwen, Brigit, Freya, Maria...

Het verhaal gaat dat de haas van Ostara eerst kip was. Hij (zij) verstopte zijn eieren in de aarde. En om ze terug te vinden veranderde Ostara haar in een haas, zodat zij haar eieren (zaden) terug kon zoeken. Hazen en kippen staan voor vruchtbaarheid. En daar zijn we aangekomen bij ons huidige Paasfeest.

Maar wat is waar? Veel van wat was, ging verloren. En niemand die nu leeft herinnert zich nog wat er werkelijk gebeurde. Geschiedenis werd legende, en legende werd mythe. En waar geschiedenis stopt en mythe begint, dat is als een mok dampende koffie met opgeklopte melk. Ze vermengen zich en zijn niet meer van elkaar te onderscheiden.

Maar is dat erg? Misschien is de boodschap van het verhaal belangrijker dan wat er werkelijk gebeurde. Want feiten en bewijzen geven zekerheid, maar verhalen geven kracht. Hoop of wanhoop, afhankelijk van de betekenis die we er zelf aan geven. En het verhaal gaat altijd verder...

Welk verhaal vier jij de komende dagen?




Blogposts gratis in je e-mailbox?


Delivered by FeedBurner

Geen opmerkingen:

Een reactie posten