De prinses en de verloren kroon

Daar zit ze bij de vijver van het paleis. Met haar gezicht naar de zon en haar ogen dicht. Mooi te zijn voor iedere prins en lakei. Ze is prinses, haar vaders favoriet, en de mooiste van het land. Haar kroon fonkelt, en voldaan buigt ze zich naar het water om haar spiegelbeeld te bekijken. Een gil! En met een plons verdwijnt haar kroon in het water...

Radeloos zet ze haar "Help! Alles is verloren!"-stem op en maait ze verwilderd met haar armen om haar hoofd. In paniek snellen de koninklijke bedienden toe. Zonder zich te bedenken springen ze in de vijver en zoeken ze wild spetterend het waardevolle object. Het water kolkt, de modder wervelt, en de kroon verdwijnt uit het zicht. De paniek stijgt en de binnenplaats is in rep en roer.

Op dat moment verschijnt de Koninklijke Verhalenverteller op het toneel. Een oude gebogen man met een baard, een stok, en een twinkeling in zijn ogen. Hij neemt met één blik de chaos in zich op. In plaats van zich mee te laten voeren gaat hij rustig naast de prinses zitten. En hij steekt van wal met een goed verhaal over lang vervlogen tijden.

Zijn heldere stem schildert een fascinerend beeld van avonturen en heldendaden. De moedeloze bedienden staken hun pogingen, klimmen uit de vijver, en gaan snel om hem heen zitten. Zelfs de prinses stopt haar snikken en vergeet volledig haar kroon.

Tegen de tijd dat de Verteller bij het einde van zijn verhaal komt is iedereen en alles tot rust gekomen. Zelfs de modder in de vijver. De kroon ligt fonkelend zichtbaar op de bodem en met een vloeiende beweging haalt de Verteller hem uit het water. Wat er daarna gebeurt laat zich raden... Hoe dan ook, ze leefden nog lang en gelukkig.

Moraal van het verhaal: De oplossing is altijd eerst bewust worden van wat er in het hier-en-nu gebeurt. Wacht met het trekken van conclusies, vermaak jezelf en neem de tijd. De betekenis zal zich vanzelf aandienen.

Blogposts gratis in je e-mailbox?


Delivered by FeedBurner

Geen opmerkingen:

Een reactie posten