Het kennismakingsspel

De stoelen staan aan de kant en de workshopleider vraagt ons om door elkaar te gaan lopen. Als een mierenhoop lopen we met 35 mensen kris-kras door elkaar. Iedereen is stil. De workshopleider zegt "Als ik een sein geef, dan loop je naar de dichtstbijzijnde persoon en stel je de eerste vraag die spontaan bij je op komt................ Nu!"

Ik loop op haar af, een jonge vrouw met een vrolijke uitstraling. En zonder te denken vraag ik "Hé, als morgen de wereld zou vergaan, wat ga je dan vanavond doen?". Haar blik gaat naar binnen en ik zie haar een beeld creëren. Ze krijgt een verrukte gezichtsuitdrukking en haar adem stokt. Haar adem gaat sneller en hoog in haar borstkas. Ze begint te blozen.

In een fractie van een seconde is ze weer terug in het hier-en-nu, alert, en kijkt me recht aan. Met een stoute blik en een ondeugende stem zegt ze "Dat ga ik jou helemaal niet vertellen André......". En weg is ze. Met een huppeltje verdwenen in de mensenmassa.

Zou ze beseffen dat ze me zojuist alles verteld heeft... :-D

(een herinnering uit mijn dagboek van een paar jaar terug)

Blogposts gratis in je e-mailbox?


Delivered by FeedBurner

Met de psycholoog in de trein

Het is zaterdagmorgen 8:45 uur en ik zit in de sprinter op Amsterdam Centraal, op weg naar mijn opleiding Ericksoniaanse Hypnose. De plaatsen tegenover mij en naast mij bij het raam zijn nog vrij. De coupé stroomt vol en en een jongen met een uiterlijk en tongval als Ali B kijkt me vragend aan "Mijnheer, mogen wij hier zitten?". Ik knik rustig en richt mij weer op mijn studieboek.

Hij heeft grote pupillen en is behoorlijk stoned. Er hangt een stevige alcoholwalm om hem heen als hij schuin tegenover mij gaat zitten. Oke... Hij heeft duidelijk deze nacht niet geslapen. Naast hem schuift een meisje aan. Ze kijkt me even observerend aan. Een heldere en intense blik. Niets gebruikt en helemaal nuchter. Ze besluit dat ze geen aandacht wil, doet haar benen over elkaar, en draait weg van mij en de jongen.