The Fairy Pools. Een Schotse mythe of werkelijkheid?

We waren op de Eilanden van Skye (Noord West Schotland). Een landschap waar magie ontstaat. Een land van mooie mensen, volksverhalen en geschiedenis. Waar je nooit weet waar geschiedenis eindigt en waar een verhaal begint. We hebben veel gekeken en geluisterd. We hadden weinig internetbereik en alle tijd van de wereld.

Zo kwamen we bij The Fairy Pools. Een werkelijk betoverende plek. Volgens de verhalen in de pub heb je hier grote kans om feeën tegen te komen. Je ziet ze niet met je ogen, maar je moet er eerst in geloven voordat ze zich aan jou openbaren... (Waar heb ik dat toch eerder gehoord? :) ).

Het verhaal gaat dat een man op een zwoele zomeravond onverwacht feeën tegen komt in deze pool. Ze zijn naakt en spelen in alle onschuld in het helderblauwe water. Hij blijft kijken. En dat is zijn 1e fout. Feeën zijn er niet van gediend om bespioneerd te worden. De man applaudisseert voor het mooie tafereel. Zijn 2e fout. Feeën houden niet van harde geluiden. Het wordt doodstil rondom de pool en de natuur houdt zijn adem in.

The Fairy Flag of Dunvegan Castle. Waar geschiedenis ontbreekt, daar ontstaan verhalen.


Dunvegan Castle (Schotland, Skye). Al 800 jaar de zetel van de Clan MacLeod. Het wordt aan het zicht onttrokken door een heuvelachtig landschap met omringende bossen. Pas als je dichtbij bent doemt het kasteel uit het niets op. Alsof je zojuist in een andere werkelijkheid bent belandt. Het effect wordt versterkt door de omliggende kasteeltuin met rotsen en watervallen, exotische bomen en planten, en poeltjes en stiekeme paadjes. Het kasteel wordt omgeven door een sfeer van mysterie. Geen wonder dat hier mooie volksverhalen zijn ontstaan.

Het meest waardevolle wat je kunt geven en ontvangen


Voor deze documentaire ben ik even gaan zitten: The Artist Is Present met Marina Abramovic. Ze laat zien wat het meest waardevolle is wat je als mens kunt geven en ontvangen: 100% aandacht aan iedereen die tegenover haar komt zitten. In stilte, zonder woorden. Prachtig om te zien wat dat met mensen doet.

Marina deed het 3 maanden lang, 7 dagen per week... In The Museum of Modern Arts in New York. En haar performance liet veel stof opwaaien. Sommigen vereerden haar. Mensen bleven voor de deur slapen, zodat ze de volgende morgen direct weer naar binnen konden. Anderen probeerden de performance te verstoren of te beëindigen, omdat ze in haar de verpersoonlijking van het kwaad zagen.

Want haar performance werkt als een spiegel. Mensen kijken door haar ogen naar zichzelf. En het is aan henzelf om te bepalen of het bevalt wat ze zien...




Blogposts gratis in je e-mailbox?


Delivered by FeedBurner