Rijkdom Gaat Niet Voorbij Drie Generaties

Geldkist
Er zijn mensen die geen last hebben van de financiële crisis. Zij hebben nergens te kort aan. Vandaag niet, en morgen ook niet. Ze verzamelen geen vermogen, maar zetten zich in om waarde toe te voegen. Wat je zaait zul je oogsten. Als het geld vandaag op is, dan is er morgen weer een nieuwe dag met nieuwe mogelijkheden.

Je hebt pas last van een financiële crisis (welke dan ook) als je denkt dat het alleen om geld gaat. Als je geld hebt, maar geen waarde toevoegt, dan groeit je vermogen niet. Dan komt er een dag dat je geld op is. Ken je het blubberende geluid van een leeglopend afvoerputje...?

Het jaar 1950


De tweede wereldoorlog is afgelopen, maar het land ligt in puin. De wederopbouw is in volle gang. Mensen hebben weer hoop voor de toekomst. Hoop op een normaal en rustig leven.

Cornelis is havenarbeider. Hij brengt scheepslading aan en van boord. Je ziet hem lopen over de loopplank tussen wal en schip. Een grote zak graan of een gewichtig vat wijn op zijn schouders. Zijn vader deed dit ook. Geld voor school was er niet, en elke cent was belangrijk. Daarom ging hij al vroeg mee naar de haven.

Hij werkt hard en maakt lange dagen voor een mager loon. Het valt niet mee. Maar wat moet hij anders? Cornelis wil dat zijn kinderen het beter zullen hebben dan hij, dus hij gaat door...

Het jaar 1985


Kees komt net van school. Fluitend doorliep hij alle klassen. Het halen van zijn HBO-diploma was een eitje. Het geeft veel mogelijkheden om aan de slag te gaan. Werkgevers zitten op hem te wachten. Hij kan kiezen, en kiest een baan als financieel adviseur bij een bank. Hij hoeft niet hard te werken voor zijn salaris. Het is al drie keer zoveel als wat zijn vader ooit per maand verdiende in de haven. En dit is nog maar het begin. Kees groeit uit tot bankdirecteur.

Van huis uit weet hij met geld om te gaan. Zijn ouders leerde hem wat de schaarste en de waarde ervan is. Doordat zijn vader heel zijn leven hard heeft gewerkt kon Kees studeren. Zijn pensioen en de studie voor zijn kinderen zijn verzekerd. Het maakt niet uit welke universiteit of studierichting ze zullen kiezen. Privéles misschien?

Het jaar 2005


Robin zit op de universiteit in Leiden. Hij studeert rechten. Niet direct iets waar hij warm voor loopt, maar je moet wat. Hij weet nog niet precies wat hij met zijn leven aan moet. En dat is niet erg. Hij neemt actief deel aan het studentenleven. Feesten tot diep in de nacht, en uitslapen tot na de middag. Weinig tijd om te studeren, maar daar ligt niemand wakker van. Zijn ouders zijn rijk. Zijn vader is bankdirecteur en betaalt zijn studie. Over 5 jaar hoeft hij pas resultaten te laten zien. Dat duurt nog lang.

Robin is intelligent. Hij zou het ver kunnen schoppen. Er is echter weinig wat hem uitdaagt of motiveert. En dat hoeft ook niet. Het vermogen van zijn ouders is straks voor hem. Hij kan uitgeven wat hij wil, en daar hoeft hij niets voor te doen.

Het jaar 2030


Nathalie werkt in de fabriek. Ze heeft hersens genoeg voor een hogere functie, maar geld voor studeren was er niet. Ooit was de familie rijk, maar haar ouders gaven meer uit dan ze binnen kregen. Nu is elke eurocent belangrijk. Daarom ging ze al vroeg werken.

Ze werkt hard en maakt lange dagen voor een mager loon. Het valt niet mee. Maar wat moet ze anders? Ze wil dat haar kinderen het beter zullen hebben dan haar, dus ze gaat door...

Aan de muur hangt een oude vergeelde foto. Een haventafereel uit de jaren 50 van de vorige eeuw. Een man loopt over de loopplank met een grote zak graan op zijn rug. Zijn verweerde gezicht trekt een grimas onder het gewicht. Met zijn hand tikt hij een saluut tegen de rand van zijn pet. De enige herinnering aan haar overgrootvader...

Conclusie


Door de eeuwen heen blijkt steeds opnieuw dat (familie)rijkdom vergaat na de derde generatie, omdat die generatie het geld in de schoot geworpen krijgt. Ze hoeven er niets voor te doen, en dus leren ze ook niet om ervoor te werken. Een mens is geneigd om achterover te leunen als alles voor de wind gaat. Hun kinderen, de vierde generatie, zijn letterlijk het kind van de rekening. En de cyclus begint weer opnieuw.


Vraag: Wat ga jij vandaag doen om waarde toe te voegen?

Titel blogpost: Chinees gezegde

2 opmerkingen:

  1. Waarde toevoegen in de zin van: iets waardevols meegeven? Als je dat bedoelt, dan is mijn eerste ingeving: inspiratie. Door te blijven spelen, door mijn hart te volgen en mezelf niet klem zetten in zelfgebouwde kooien en regels van buitenaf. Als je zo je kinderen of anderen kunt inspireren hun leven te leven tot de bodem, dan heb ik mijn waarde toegevoegd.

    (Of bedoelde je wat anders? )

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Goede aanvulling. *Waarde Toevoegen* en *Waarde Meegeven* vullen elkaar goed aan. Waarde Toevoegen is volgens mij je talenten gebruiken, en je mogelijkheden benutten om je omgeving te helpen groeien en verbeteren. Zodra je inziet dat het niet om Geld gaat, maar om Waarde (Geld is alleen maar een ruilmiddel voor Waarde), dan heb je de financiële crisis opgelost.

    Mensen die weten hoe ze Waarde moeten Toevoegen zullen zonder geld overleven. Mensen die op geld gericht blijven, blijven afhankelijk en redden het niet. Armoede stopt niet als mensen geld hebben. Geld verdwijnt weer (zie mijn blog hier boven). Armoede stopt als mensen weten wat hun Waarde is.

    BeantwoordenVerwijderen