De laatste dag van mijn leven

Op woensdag 5 oktober 2011 is Steve Jobs overleden. In april 2011 schreef ik zijn inspirerende levensverhaal. Een verhaal dat het waard is om nogmaals te publiceren:

Als vandaag de laatste dag van mijn leven zou zijn,
zou ik dan willen doen wat ik vandaag ga doen?

Steve Jobs, de man achter Apple, stelt zichzelf deze vraag elke morgen als hij voor de spiegel staat. En gezien de wereldveroverende producten van het bedrijf, wordt die vraag niet aan dovemansoren gesteld.

Zijn - soms extreme - kijk op het leven is niet zonder reden. Armoede, rijkdom, winst, verlies, leven, en bijna-dood. Hij heeft het allemaal meegemaakt. Het heeft ertoe geleidt dat hij een grote inspiratiebron en een lichtend voorbeeld is voor velen.


Als je vandaag een stap voorwaarts kunt doen, waarom dan wachten tot morgen? Want wie zegt dat er een morgen voor je zal zijn?

Verspil je tijd niet door het leven van iemand anders te leven

In 2005 gaf hij een inspirerende toespraak aan studenten van de Stanford universiteit. Een korte samenvatting:
Toen ik 17 was las ik een quote die ongeveer als volgt ging:
Als je elke dag leeft alsof het je laatste is,
dan komt er een dag dat je gelijk krijgt.
Het maakte indruk op me. En sinds die tijd, in de afgelopen 33 jaar, kijk ik elke morgen in de spiegel en vraag aan mezelf: Als vandaag de laatste dag van mijn leven zou zijn, zou ik dan willen doen wat ik vandaag ga doen? En als het antwoord te vaak "Nee" is voor teveel dagen op een rij, dan weet ik dat ik iets moet veranderen.
Beseffen dat ik binnenkort zou kunnen sterven, is het belangrijkste wat ik heb ontdekt bij het maken van de grote beslissingen in het leven. Omdat bijna alles - alle verwachtingen van anderen, alle trots, alle angst voor gĂȘne of falen - deze dingen vallen in het niet bij het aanzicht van de dood. Alleen achterlatend wat echt belangrijk is.
Beseffen dat je sterfelijk bent, is de beste manier die ik ken om de val te ontlopen, van te denken dat je iets te verliezen hebt. Je bent al naakt. Er is geen reden om niet je hart te volgen.

Je tijd is gelimiteerd, dus verspil het niet
door het leven van iemand anders te leven.



In de toespraak vertelt Steve Jobs drie verhalen uit zijn persoonlijke leven:

Verbindt de punten

Steve is een vroege schoolverlater. Als baby werd hij geadopteerd. Dat leidt ertoe dat hij moeilijk kan aarden en wortelen. In zijn zoektocht naar de zin van het leven leeft hij van statiegeldflessen en eet maaltijden bij liefdadigheids instellingen. Ondanks alles heeft hij het vertrouwen dat het ooit allemaal goed zal komen.

Hij gaat Calligrafie studeren. Voor de zeventiger jaren een ogenschijnlijk nutteloze aktie. Hij weet zelf ook nog niet wat hij ermee wil. Zijn passie ligt gewoon bij grafisch ontwerpen en hij volgt zijn hart. De studie zal het fundament worden voor de eerste lettertypen op de Apple Macintosh (1984), en later ook voor Microsoft Windows. Je kunt rustig stellen dat Steve Jobs de geestelijk vader is van de grafische gebruikers interface van Personal Computers.

Pas achteraf, als je alle punten met elkaar verbindt, zie je hoe de afbeelding eruit ziet.


Liefde en verlies (Don't settle)

Op 30-jarige leeftijd wordt Steve ontslagen bij Apple wegens een verschil van visie met het mede-management. Hij staat weer op straat.

Hij start het bedrijf Pixar en gaat zich bezig houden met grafische animaties. In dezelfde tijd leert hij zijn vrouw kennen en daar is hij tot vandaag erg gelukkig mee. Dat had niet gebeurt als hij bij Apple was blijven werken. Achteraf, zegt hij, was zijn ontslag het beste wat hem kon overkomen.

Later wordt Pixar opgekocht door Apple (het vormt tegenwoordig het grafische hart van de Apple-software) en zo komt Steve weer terug bij zijn eerste liefde.

De dood


In 2004 wordt er bij Steve kanker geconstateerd. Hij heeft volgens de dokter nog 3-6 maanden te leven. Hij krijgt het advies om zijn zaken te gaan regelen en afscheid te nemen.

De uitslag van een volgend onderzoek brengt de dokter ernstig in verlegenheid. De vorm van kanker blijkt wel geneesbaar. Steve ondergaat de behandeling en geneest volledig.

Door deze ervaring verandert zijn visie op het leven en de dood. Een theoretische filosofie verandert in een alledaagse levensstijl. Iedere dag die hij nog leeft zal nooit meer hetzelfde zijn.

Uitspraken van Steve Jobs

  • Niemand wil sterven. Zelfs de mensen die naar de hemel willen, willen niet eerst sterven om er te komen.
  • De dood is de beste uitvinding van het leven. Het wist al het oude uit, en maakt de weg vrij voor het nieuwe. En zo moet het zijn.
  • Wees geen slaaf van dogma's, want dan leef je naar het resultaat van wat iemand anders bedacht heeft.
  • Je tijd is gelimiteerd, dus verspil het niet door het leven van iemand anders te leven.

Vraag: Wat ga jij vandaag doen om je dromen van morgen waar te maken?

Aanverwante artikelen


7 opmerkingen:

  1. Mooi, daar word je stil van. Ken je a year to live? Er zijn bloggers die doen alsof ze nog een jaar te leven hebben. Google het maar eens, heel bijzonder. Steve was een inspirerend man, dank je voor deze post!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hallo Andre,

    wat een mooie blog heb je , ik heb een aantal artikelen gelezen en moet zeggen dat het me erg  aanspreekt allemaal.

    Je positiviteit vind ik verfrissend , ik sta zelf ook positief in het leven en m'n werk (ben coordinerend verzorgende )  Veel mensen (ook collega's) blijven hangen in wat niet goed ging , wat beter moet .

    Ik kijk liever naar wat wel goed ging en welke positieve effecten dit heeft.
    Door je te richten op het positieve neem je dingen die niet zo goed gaan vaak
    vanzelf weg heb ik ervaren.

    Je beschrijving van angsten en waarom je allerlei smoesjes zou hebben om niet te veranderen , herken ik wel maar de prikkel om persoonlijk te groeien wint het bij mij toch.

    Zo ben ik gevraagd om columns te schrijven voor het Tijdschrift voor Verzorgenden en Verpleegkundigen en de eerste reactie was dat ik dat niet kon , wie zit op mijn mening te wachten, waar moet ik over schrijven ?   enz .....

    Maar na een dag dacht veranderde dat in : waarom zou ik dat niet kunnen.  Na 22 jaar in de zorg zijn er zoveel  mooie ervaringen waarover ik zou kunnen vertellen .

    Dus heel herkenbaar allemaal , hopelijk vind je het niet erg om op de zijbalk van mijn woonblog
    vermeld te staan .

    Fijne dag verder , hartelijke groet van Gea

    BeantwoordenVerwijderen
  3. mijn blog heet trouwens G-STYLE  (g-style-g-style-blogspot.com)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Gracia van der Staal9 oktober 2011 om 19:47

    Heel boeiend en inspirerend, dankjewel voor het delen van deze blogpost.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik kende het nog niet. Inderdaad interessant! Roelien, dank je wel voor je reactie, en dank je wel voor mijn link op je blog Beukenootjes (http://beukenootjes.blogspot.com/2011/10/over-nu-en-later.html).

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dank je wel voor je motiverende en inspirerende reactie, Gea. Ik kan me voorstellen dat je in de verzorging veel negativiteit tegen komt. Vaak kiezen mensen een verzorgend beroep, omdat ze zelf verzorging nodig hebben... Jij zo te zien niet! :-)
    Columns voor tijdschriften schrijven lijkt volgens mij veel op het schrijven van blogposts. Ik zou zeggen dat je al veel ervaring hebt wat je goed kunt gebruiken.
    Dank je wel dat je mij op je woonblog hebt gezet. Sfeer, een eigen stijl, en het goede eenvoudige leven past er prima bij.
    Jij ook een fijne dag/avond. Prima (druilerige) dag om binnen bij de kachel te zitten in een sfeervol huis.

    BeantwoordenVerwijderen