Over Autoriteiten Uitdagen, de Wereld Domineren (en nog heilig verklaard worden ook!)

Columba's Bay (Iona, Schotland)

Lang geleden, 12 mei 565, op 1e Pinksterdag...

De baai gloeit helblauw in de ochtendzon. De branding bruist kolkend af en aan op het kiezelstenen strand. Stenen liggen er in alle kleurschakeringen van de regenboog. Ze geven het strand een paradijselijk aanzicht.

De golven ruisen ritmisch tegen de rotsen. Een zeeotter zoekt glijdend en piepend zijn weg met een vers gevangen vis. Een zachte bries draagt de geuren mee van zee, gras, heide, en loslopend vee. Een dag als vele anderen...

Van achter de rotsen verschijnt een schip. Een man staat turend op de achtersteven. Hij kijkt achterom naar het land waar hij vandaan komt. De horizon is leeg. Deze afstand moest hij afleggen van zijn meerderen. Hij mag zijn vaderland niet meer zien, zolang hij zijn boete niet heeft afgelost. Met een teken commandeert hij de bemanning naar de baai.

Hij weet niet dat deze baai in de toekomst zijn naam zal dragen. Hier voor anker gaan zal impact hebben op heel West- en Noord-Europa. Hij is een Ier, een monnik, en verbannen uit zijn vaderland. Columba, op dat moment absoluut geen heilige, zet zijn voet aan wal op Columba's Bay. Het zuidelijkste puntje van het Schotse eiland Iona.

Columba is ongehoorzaam en daagt de autoriteiten uit

10 jaar eerder in 555, Dubh Lin (Ierland)...

Tijdens Columba's jeugd is het christendom in Noord- en West Europa voorbehouden aan een kleine groep Ierse edelen. De invloed van de katholieke kerk is in dit deel nog niet doorgedrongen. Heidense natuurgodsdiensten voeren de boventoon. Mensen leven dicht bij de natuur, en Keltische druïden (wijze mannen) geven de eeuwenoude kennis door.

Als student is Columba bezeten van christelijke boeken. Op een nacht laat zich in de kathedraal insluiten met een belangrijk boek uit Rome. In één nacht schrijft hij het over. Finnian, de eigenaar, komt erachter en claimt de kopie als eigendom. Columba weigert. De zaak komt voor koning Diarmaid. Hij geeft Columba ongelijk.

Het bloedbad

Enige tijd later zoekt een prins toevlucht tot het altaar in de kathedraal. Hij heeft een verwant vermoord. Het is de enige vrijplaats onder bescherming van heilige rechten. De soldaten van de koning negeren het, en vermoorden de prins ter plekke.

Voor Columba, nog steeds boos over zijn behandeling, is deze heiligschennis de druppel. Hij stapt naar koning Diarmaid. Voor alle aanwezigen beschuldigd hij hem van hoogmoed en schijnheiligheid. Uit naam van zijn clan verklaart hij dat ze de koning niet meer zullen volgen.

In het jaar 561 breekt er oorlog uit tussen de clan van Columba en de clan's die koning Diarmaid trouw zijn. De clan van Columba wint. Goed nieuws, maar niet voor de duizenden mannen die zijn gevallen. De oorzaak, dat hij oorlog predikte in plaats van vrede, knaagt aan zijn geweten.

Columba wordt geexcommuniceerd en verbannen. Hij krijgt als boetedoening om in heidense landen net zoveel zielen te kerstenen als er in het bloedbad vielen.

De wonderen van Columba

Een heilige moet minimaal 2 wonderen hebben verricht. Van Columba zijn er een aantal van mond-tot-mond verteld. Je weet nooit hoe sterk de verhalen zijn. Daarom zijn ze misschien wel het leukst. :-)

Het monster van Loch Ness


Het monster van Loch Ness wordt voor het eerst in de geschiedenis beschreven bij een confronatie met Columba. Tijdens zijn rondreizen passeert Columba de rivier Ness. Een zwemmer wordt lastig gevallen door het monster. Hij schreeuwt in doodsangst om hulp. Columba steekt zijn staf met het kruis omhoog, maakt het kruisteken en roept "You shall go no further!". Het monster druipt af en de zwemmer haalt het droge.

Columba opent poorten met een armzwaai

Columba reist noordwaarts naar het kasteel van koning Brude. De heidense monarch heeft bevolen hem niet binnen te laten. Maar als Columba zijn arm opheft en het kruisteken maakt, vallen de pinnen uit de deur en zwaait deze automatisch open.

Omdat de koning onder de indruk is van zulke krachten luistert hij naar Columba en krijgt respect voor hem. De monnik krijgt Iona officieel toegewezen als bezit. Het verhaal gaat dat Columba bijna het hele land van de Picten bekeerde.

Columba sterft in engelachtig licht

9 juni 597, de klok slaat middernacht...

Columba voelt dat zijn tijd nabij is. Hij haast zich naar de kerk om er als eerste te zijn, en knielt voor het altaar. Zijn bediende, die hem gevolgd is, ziet dat een engelachtig licht hem omkranst en de kerk vervult. Maar als hij de deur bereikt verdwijnt het licht bij toverslag.

Altaar Iona Abbey

De kaarsen zijn nog niet ontstoken, dus de bediende zoekt tastend zijn weg naar Columba. Hij vindt hem, liggend voor het altaar. Terwijl hij Columba opricht en aan zijn zijde gaat zitten, legt hij het hoofd op zijn borst.

Als de andere monniken zich verzamelen met hun kaarsen, treuren en zingen ze om hun stervende vader. Sommigen vertellen hoe Columba zijn ogen opent, en hen aankijkt met een wonderbaarlijke glans van vreugde en tevredenheid, omdat hij de naderende engelen ziet die hem komen ontmoeten.

De bediende richt de rechterhand van Columba op om het koor van monniken te zegenen. Vlak na middernacht sterft hij.

Bron http://www.celticbritain.net/sintcolumba.htm

Conclusie

Columba was een gedreven man en nam het afbetalen van zijn boete serieus. Niet met oorlog of dwang, maar met vredelievendheid. Hij keurde heidense natuurgodsdiensten niet af, maar zocht toenadering. Hij paste zijn christelijke rituelen aan op de Keltische natuurgodsdienst, zodat mensen het beter begrepen.

In de toekomst zouden nog veel oorlogen gevoerd worden in naam van "de ware god". Maar wie oordelen velt, anderen afkeurt, of dood zaait, die heeft nog niet begrepen dat hij handelt in naam van zichzelf. - André J.C. Bor

Aanverwante artikelen

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen