Het Witte Zand Dat Bloedrood Kleurde

Iona (Schotland), The White Strands Of The Monks

Op de noordkust van Iona (Schotland) ligt een wit strand. Een rustige plaats die wordt omgeven door zwartkleurige leistenen rotsen. Een goede plek om te zwemmen, te zonnen, of zomaar naar de horizon te staren. De eilandjes voor de kust worden bevolkt door zeehonden, papegaaienduikers, en zeevogels.

Maar het was niet altijd zo! Ooit werd het witte zand bloedrood gekleurd. Zomaar. Er was geen aankondiging. Maar er was wel een reden...

Tot het jaar 565 vormden Keltische Natuurgodsdiensten de religie van Noord- en West Europa. In dat jaar zette de Ierse monnik Columba voet aan wal op Iona. Door zijn invloed ontstond een mix van Keltisch Christendom. Het waaide uit over een groot deel van het continent.

In het jaar 986 kwamen Noorse vikingen aan wal op het witte strand. Ze werden verwelkomt door de abt en zijn monniken. De ontmoeting was kort. De vikingen slachtten de abt en de monniken ter plekke af. Sinds die tijd heet het strand The White Strands Of The Monks.

Noorwegen was in die tijd officieel tot het christendom bekeerd. In de boeken staat dat de daders zijn achterhaald en met hun leven hebben betaald voor deze daad.

Waren de vikingen wreed en barbaars?

En waren de monniken watjes? Ik daag je uit om samen met mij het verhaal van een afstand te bekijken.

Vikingen geloofden in een leven na de dood. Zowel man als vrouw hadden de taak om familie en dorp te beschermen. Als het erop aan kwam vocht je ervoor. Als het erop aan kwam stierf je ervoor.

Graag zelfs! Sterven in de strijd was voor vikingen de grootste heldendaad. Het was je visitiekaartje om in het walhalla te komen. Daar zou je eeuwig strijden en meeëten aan het feestmaal van Odin, de Scandinavische oppergod.

Hun grootste angst was om een natuurlijke dood te sterven. Van ouderdom sterven op een ziekbed was laf. Wie dat overkwam wachtte niet het walhalla, maar de niflhel (hel).

De monniken van Iona geloofden in een leven na de dood. Hun taak was zorgen voor de community en de wereld. Vriend en vijand lief hebben. Respect hebben voor alles wat leeft. God zoeken en Jezus volgen. De andere wang toe keren in een gevecht. Dat was hun visitekaartje om in de hemel te komen.

Het is duidelijk dat deze twee standpunten lijnrecht tegenover elkaar staan. Een viking die ineens het leven van vijanden moet respecteren, niet meer vechten als je aangevallen wordt (en je familie laten uitmoorden?), van ouderdom sterven (naar de hel?) Zijn grootste angsten! Het moest maar eens ophouden...

En zo staan de vikingen en monniken tegenover elkaar op het witte strand. De vikingen trekken hun zwaard en halen uit. In hun ogen bewijzen ze de monniken zelfs een dienst! De monniken keren hun andere wang toe en zakken rood bloedend in het witte zand. Alle aanwezigen zijn ervan overtuigd dat zij het goede doen. Het brengt hen dichter bij hun favoriete plaats in het hiernamaals...

Wie hadden er gelijk?
Misschien zegt een antwoord op deze vraag niets over vikingen of monniken. Misschien zegt het iets over jou...


Toegift




De wereld is nog niets veranderd. Nog steeds worden oorlogen gevoerd, omdat denkbeelden lijnrecht tegenover elkaar staan. Socioloog Sam Richards legt zijn Amerikaanse publiek een uitdaging voor: Kunnen ze de motieven van een Irakese opstandeling begrijpen -niet goedkeuren- maar begrijpen? In het verlengde hiervan: is iemand echt in staat zich in te leven in anderen?

2 opmerkingen:

  1. Dat is geen eenvoudige vraag op een regenachtige zondagmiddag. Ze waren beide overtuigd van hun eigen geloof  wat er echter ontbrak bij de vikingen was respect voor "andere" overtuigingen. Ik denk dat dit ook een probleem is van hedendaagse wereld.
    Als we allemaal zouden leven naar de 10 geboden ( in weze "gewone normen en waarden) dan zou het er heel anders uit zien in de wereld. Maar juist "het geloof" staat er juist heel vaak tussen en dat begrijp ik dan weer niet.
    Je zet mij aan het denken en er is geen "goed of fout".

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Karin, dan je wel voor je prachtige aanvulling: Dat er geen *respect* was voor andere overtuigingen. Dat is inderdaad een werkpunt waar wij in onze wereld nog steeds tegenaan lopen. De 10 geboden maken een samenleving leefbaar. Zou het zo zijn dat de wereld onleefbaar wordt, omdat de mens er nog meer regels aan heeft toegevoegd? (en die tot hoofdwet heeft verheven...)

    PS. Gij zult nadenken op een regenachtige zondagmiddag ;-)

    BeantwoordenVerwijderen