Het Boek Dat Insloeg Als Een Bom

Een paar jaar terug las ik een boek dat insloeg als een bom. Het veranderde mijn blik op de wereld met een impact waar een atoombom ontzag voor zou hebben.

Voor die tijd was de wereld de wereld. Mijn levensloop ging zijn eigen gang. Ik overleefde met de bagage die ik bij mijn geboorte mee kreeg. Ik dreef mee in een kolkende waterstroom die sneller ging dan mij.

Het was niet de Bijbel. Daar las ik al jaren in. Die bracht ook een hoop verandering teweeg, maar dan uitgesmeerd over een langere termijn. Stapje voor stapje.

Het boek kwam uit een onverwachte hoek.

De Grote Keien / First Things First

Noordkust Iona (Schotland)

Als ik dichterbij kom, zie ik dat hij grote keien verzamelt. Hij zit op zijn hurken tussen de rotsen en steunt op zijn staf. Peinzend plukt hij aan zijn lange witte baard. Hij zit voor een diepe kuil. De zee bruist. Het wordt vloed. Dan begint hij de grote keien één voor één in de kuil te gooien, totdat deze tot de rand toe gevuld is.

Plotseling kijkt hij me recht aan. Alsof hij op me zat te wachten. Alsof hij hier speciaal voor mij is. Zijn doordringende blik verraad grote wijsheid. Eeuwenoude kennis omhult hem als een aura. Hij is een druïde.

Zijn vraag brengt me terug tot de werkelijkheid: "Is de kuil vol?"

Over Autoriteiten Uitdagen, de Wereld Domineren (en nog heilig verklaard worden ook!)

Columba's Bay (Iona, Schotland)

Lang geleden, 12 mei 565, op 1e Pinksterdag...

De baai gloeit helblauw in de ochtendzon. De branding bruist kolkend af en aan op het kiezelstenen strand. Stenen liggen er in alle kleurschakeringen van de regenboog. Ze geven het strand een paradijselijk aanzicht.

De golven ruisen ritmisch tegen de rotsen. Een zeeotter zoekt glijdend en piepend zijn weg met een vers gevangen vis. Een zachte bries draagt de geuren mee van zee, gras, heide, en loslopend vee. Een dag als vele anderen...

Van achter de rotsen verschijnt een schip. Een man staat turend op de achtersteven. Hij kijkt achterom naar het land waar hij vandaan komt. De horizon is leeg. Deze afstand moest hij afleggen van zijn meerderen. Hij mag zijn vaderland niet meer zien, zolang hij zijn boete niet heeft afgelost. Met een teken commandeert hij de bemanning naar de baai.

Hij weet niet dat deze baai in de toekomst zijn naam zal dragen. Hier voor anker gaan zal impact hebben op heel West- en Noord-Europa. Hij is een Ier, een monnik, en verbannen uit zijn vaderland. Columba, op dat moment absoluut geen heilige, zet zijn voet aan wal op Columba's Bay. Het zuidelijkste puntje van het Schotse eiland Iona.

Wie Niet Slim Is Moet Sterk Zijn


Staffa, Pilaareiland (Schotland)

Aan de Schotse westkust ligt een klein eiland dat volgens natuurwetten niet kan bestaan. Het is volledig opgebouwd uit 5-zijdige basalt pilaren. Een bouwkundig meesterwerk met grotten en plateau's. Geen mensenhand kwam eraan te pas. Als je er rondloopt blijf je je verwonderen: Hoe is dit ontstaan?

Dit is het verhaal van Staffa...

Het Witte Zand Dat Bloedrood Kleurde

Iona (Schotland), The White Strands Of The Monks

Op de noordkust van Iona (Schotland) ligt een wit strand. Een rustige plaats die wordt omgeven door zwartkleurige leistenen rotsen. Een goede plek om te zwemmen, te zonnen, of zomaar naar de horizon te staren. De eilandjes voor de kust worden bevolkt door zeehonden, papegaaienduikers, en zeevogels.

Maar het was niet altijd zo! Ooit werd het witte zand bloedrood gekleurd. Zomaar. Er was geen aankondiging. Maar er was wel een reden...