De kunst van niet gestoord worden


Als je een baan hebt waarbij het niet uitmaakt op welke plaats of tijd je werkt, dan is heel de wereld je kantoor. Elke (drukke) plek. De grootste uitdaging is je aandacht erbij te houden, zonder gestoord te worden door wat er om je heen gebeurt. Als je hooggevoelig bent, dan heb je een extra uitdaging. Maar het is mogelijk. Je moet alleen wel een paar voorzieningen treffen...

Op plaatsen als een centraal station of in een drukke winkelstraat is iedereen met zichzelf bezig. Iedereen loopt elkaar in de weg. Zelfs als je er niets mee te maken hebt voel je de frustratie en boosheid van mensen om je heen. Hoe hou je die prikkels buiten als je je aandacht en concentratie nodig hebt?

Ik word snel afgeleid door geluid. Daarom heb ik een hele goede koptelefoon. Op stations komen alleen de omroepberichten er door. En met de juiste achtergrondmuziek hoor ik het continue aanwezige geroezemoes niet.

Om niet afgeleid te worden door wat ik zie ga ik ergens zitten. Een plek buiten de mensenstroom. Stations en winkelstraten hebben veel bankjes, terrasjes, en trappen. Pas heb ik zelfs een blog zitten schrijven op de trap van een balkon in een dubbeldek-trein tussen s'-Hertogenbosch en Utrecht Centraal. Alles is mogelijk.


Wat is jouw beste en meest onwaarschijnlijke werkplek?


Aanverwante artikelen

8 opmerkingen:

  1. Hmmm... Ik denk dat ik daar nu niet over na wil denken ;) 't Zit zo heerlijk hier aan de bosrand!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat is dan zeg maar jouw beste en meest WAARschijnlijke werkplek :-)

    Je hebt helemaal gelijk. Nothing beats een bosrand.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi Andre, mijn favoriete plekje om te werken is onder de appelboom in de tuin. De meest onwaarschijnlijke werkplek is in bed. Soms heb je een creatieve ingeving tewijl je rustig ligt te wachten op de slaap die komen gaat. Even opschrijven en dan is het werk alweer gedaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. ik ben altijd bezig in mijn hoofd, lastig te zeggen dus. En waar ligt de scheiding werk en geen werk.... 't fijnste plekje is toch bij het klif hier vlakbij huis: inspiratie en energie opdoen, toch redelijk belangrijk in mijn 'werk'

    BeantwoordenVerwijderen
  5. werk tussen haakjes omdat het voor mij niet als werk voelt, maar als deel van mij...

    een goede (werk) week!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. @Suzan Lijkt me een geweldige plek, onder een appelboom. Hoe natuurlijker de omgeving, hoe minder je het idee hebt van tijd. Dan kun je helemaal opgaan in je werk.

    @Greetje Een klif klinkt mij in de oren als een soort paradijs. Een mooi uitzicht, klopt dat?

    Er is in een mensenhoofd inderdaad geen scheiding tussen werk en 'geen werk' ('leven'). Die scheiding is 200 jaar terug bedacht in het industriele tijdperk, toen de fabrieken kwamen. Die tijd is op dit moment gelukkig op zijn laatste eind. Voor die tijd werkten de ambachtslieden aan huis. Toen was werk en leven één geheel. Mooie tijd :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Het Rode Klif is een hoog, glooiend,natuurlijk glaciaal overblijfsel; het ijs heeft zuidwest Friesland omhoog geduwd, vandaar dat het zo glooit, met als hoogtepunten de kliffen hier en de bossen die het goed doen op lössgrond. Op 't Klif heb je een enorm wijds uitzicht over het water...met een ruigte waar ik zo van houd....ja, ik geloof wel dat je het rustig een fantastisch uitzicht mag noemen. Aardigheidje: bij het Rode Klif, hier bij Warns, hebben in 1345 de Friezen olv Grutte Pier, de Hollanders (Willem de zoveelste) verslagen, cq de pan in gehakt. Leaver dea as slaaf (liever dood dan slaaf), het motto van elke stamboekfries. Misschien voel ik me daarom zo verbonden met de Schotten! De gedenksteen staat op het klif en elk jaar wordt de vrijheid daar herdacht. Ja, wij Friezen zijn nogal vrijheidslievend ;o) Vanuit onze woonkamer zien we het klif, je loopt er zo naar toe. Klinkt vrij ideaal, he? (hoewel jij meer van 't bos houdt, of niet? da's hier ook vlakbij!)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Het klinkt heel Scandinavisch hoe je het Rode Klif omschrijft. Lijkt me prachtig! En het kan kloppen, want de gletsjer kwam daar ooit vandaan.

    Wist je dat datzelfde gletsjerwerk vroeger precies is gestopt in ons dorp op de Utrechtse Heuvelrug? Dat kunnen ze zien aan de grote stenen die hier liggen. Ze komen uit Zweden. Een paar km verderop naar het zuiden, aan de andere kant van de Heuvelrug, liggen ze niet.

    Grutte Pier ken ik uit de verhalen van vrienden en vriendinnen die hun wortels in "het noorden" hebben. Ook al ben ik een Hollander, toch zijn het gave verhalen. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen