Leven in de brouwerij


Rust en stilte, werken en bidden, gregoriaans gezang, eenvoudig en zorgeloos leven, vroeg uit de veren, en zelfgemaakt bier. Bestaat er een plek in de wereld waar dat allemaal samen komt?

Al jaren heb ik de wens om een paar dagen als gast in een klooster te verblijven. Een echt klooster met echte monniken. Waar het leven nog op monnikse wijze geleefd wordt. Introvert als kluizenaars. En waar werk nog echt monnikenwerk is.

19 oktober 2010 is het zover. Samen met mijn broer stap ik uit de bus bij halte Trappistenklooster in het Brabantsche Berkel-Enschot. Als de bus weg rijdt staan we op een weg aan een leeg en verlaten plein. In de verte verrijst de indrukkende poort van De Koningshoeven. Het enige Trappistenklooster in Nederland. We zullen er enkele dagen en nachten te gast zijn. Dit is het eerste deel van mijn verslag. Er volgen de komende weken nog twee delen.

Het ijzeren hek is gesloten. We melden ons bij de bel met intercom. Een vriendelijke en hoorbaar blije stem vraagt wie we zijn. Na de reden van ons bezoek te hebben gezegd drukt de stem ergens op een knop. Langzaam piepend gaat het hek open. De route naar het gastenverblijf staat goed aangegeven op het kloosterterrein. We zijn nu officieel op het gedeelte waar alleen gasten mogen komen. Toeristen zijn in dit gedeelte niet welkom. Een paar minuten later staan we aan de voet van een korte trap voor de indrukwekkende deur van het gastenverblijf.


Weer een bel met intercom. Een grote klik en langzaam zwaait de deur naar binnen. Broeder Theo verschijnt in de opening. De vriendelijke blije stem blijkt bij hem te horen. Hij is gekleed in een witte pij, met daarover een donkerbruine mantel. Om zijn middel een brede donkerleren riem. Het standaard tenue van een Trappist. Hij is een kop kleiner dan mij, en van bovenaan de trap kijkt hij op ons neer.

Broeder Theo heeft in het klooster de functie als Gastenbroeder. Hij is het aanspreekpunt voor gasten en wijst ons de weg. De inschrijfprocedure is niet ingewikkeld. Geen geautomatiseerde apparatuur of beeldschermen. Een pennenstreek op een geschreven briefje aan de muur is alles...

Het neogothische gebouw is prachtig van binnen. Indrukwekkend en eenvoudig tegelijk. Overal hoge gewelven, gedragen door bogen, baksteen, pleisterwerk, en afgewerkt met hout. De deuren in de lange gangen zijn van massief hout met zwart smeedwerk. Geen kitsch of goudbeslag. Elk geluid wordt versterkt door de akoestiek en valt op je neer. Je gaat als vanzelf fluisteren en op je tenen lopen...

Broeder Theo gaat ons voor naar onze gastenkamers. Het ademt allemaal dezelfde eenvoudige rustgevende sfeer uit. We zullen hier een paar dagen verblijven. Tot nu toe heb ik geen spijt van dat idee!

PS. Ondanks de soberheid en eenvoud heeft De Koningshoeven een beveiligde WIFI-internetaansluiting voor haar gasten! De code krijg je gratis als je erom vraagt. Je wordt wel vriendelijk verzocht om het alleen voor het hoognodige (e-mail, etc.) te gebruiken.

Aanverwante artikelen

6 opmerkingen:

  1. "Rust en stilte, werken en bidden, gregoriaans gezang, eenvoudig en zorgeloos leven, vroeg uit de veren, en zelfgemaakt bier".... Maar lieverd, dat heb je thuis ook hoor ;)Daarvoor hoef je echt niet naar een klooster! ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ha ha, die Aukje! ;o)

    wat zal jij genieten! en je laptop mocht ook mee... komt er dan nog wel iets van contemplatie enzo?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. @Sokssawat Goeie vraag :-) Ja, contemplatie is gelukt, want je draait gewoon mee met het dagschema van de monniken.

    Mijn laptop is mijn externe geheugen. Ik schrijf om mijn gedachten te ordenen. Een internet connectie is niet persé nodig. Tot mijn verrassing was er een wifi. En dan blijft Twitter toch erg leuk :-) Heel bewust heb ik de verder niet gekeken naar andere blogs, of zaken buiten het klooster.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. We zitten met z'n drieën (Elma/Willy en Ma Nobbe) te kijken naar de eerste reactie op je verblijf. Indrukwekkend is het zeker. Bier heb je inderdaad w.s. ook thuis wel (de buurman was het toch??) Verder de serene rust, dat moet geweldig zijn. Het gregoriaans gezang, dat maakt ook wel indruk.
    De vraag is: Hoe kóm je er op om dit te doen (samen met Wim jr.??) Laat maar horen!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. @W.J. Nobbe We hadden al jaren de wens om met z’n drieën (pa, Wim, en ik) een paar dagen te gast te zijn in een klooster. Wim en ik hebben de wens nu samen doorgezet. Het is goed om als broers weer eens bij te praten. Even weg uit het dagelijkse leven in een rustige omgeving. Verder ben ik altijd wel in voor een avontuur. Het verbreedt je referentiekader.

    En eerlijk is eerlijk: Als je liefhebber bent van het proeven van exclusieve biersoorten, dan zit je goed bij de makers van La Trappe. :-) Zelf maken we regelmatig ook bier (dat bedoelt Aukje). Het is een leuk proces en je moet er een enorm monnikengeduld voor hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dankjewel André, voor dit eerste verlag. Heel bijzonder.

    BeantwoordenVerwijderen