Een dag uit het leven van een Trappist

Trappisten maken erg lekker bier. Exclusief en ambachtelijk. Dat is hun visitekaartje. Draait hun hele leven dan om het maken van het gouden gerstenat? Het zou te mooi zijn om waar te zijn... :-)

Als gast van de Trappisten kom je erachter dat werken voor hen maar een bijzaak is. Hun hoofddoel is het dagelijks zoeken naar God. Op 7 vaste momenten van de dag (elke dag!) komen ze bijeen om drie kwartier te bidden, te zingen, en te vieren. Met elkaar, voor elkaar, en voor de mensen om hen heen buiten het klooster. Werken gebeurt tussendoor in de tijd die over is. Je werkt om te leven. Je leeft niet om te werken. Het wordt zeer op prijs gesteld als gasten dagelijks enkele bijeenkomsten bijwonen.

Tijdens de bijeenkomsten zingen de monniken hymnes en de 150 psalmen in gregoriaanse stijl. De liturgien van de bijeenkomsten volgen het kerkelijke jaar en de christelijke feesten. Ze worden uitgevoerd volgens vaste rituelen. Voor de toekijker is het een mooi eenvoudig toneelstuk. Het straalt rust uit. God is vindbaar in rust.



Gregoriaans zingen is net zo natuurlijk als ademen. Het werkt zeer meditatief. Haast hypnotiserend, maar dan op een goede en veilige manier. Goed gregoriaans zingen is een kunst apart. Als gast en toekijker mag je gewoon meezingen. Het duurt niet lang voordat je de slag te pakken hebt. Aan solozingen zou ik persoonlijk niet al te snel beginnen... :-)

Alles in het klooster is erop gericht om de stilte te bewaren. Thuis, op je werk, en onderweg heb je speciale stilteruimtes en stiltecoupés. In het klooster is het andersom. Daar heb je speciale spreekkamers. Ze zijn ingericht als huiskamers en om elkaar te ontmoeten. De koffie is gratis, de koekjes zijn zelfgebakken, en s'avonds is er natuurlijk La Trappe Trappistenbier. Monniken hebben weinig eigen bezittingen. Ze delen alles samen. Dat geldt ook voor het bier.

Natuurlijk niet ongelimiteerd. Alles met mate. La Trappe drink je niet. La Trappe proef je. Trappisten nemen hun bier serieus. Het gaat niet om de hoeveelheid. Het gaat om de ervaring. De smaaksensatie op je tong. Je proeft het bij vol bewustzijn. Het woord "drankmisbruik" is in geen velden of wegen te bekennen.


Eten in stilte...

Tijdens de maaltijden wordt er niet gesproken. Dat was voor mij een bijzondere ervaring. Je zit aan één lange tafel met veel mensen, en ze zijn allemaal bewust stil. Doordat je niet praat krijgen je gedachten de kans om zich werkelijk op je eten te richten. Het is alsof je alles beter proeft. Je wordt niet afgeleid. Natuurlijk dwalen je gedachten ook andere kanten op. Dat mag. Tijdens het eten kom je tot jezelf. Een rustpunt in de dag. Het zou me niets verbazen als blijkt dat eten zonder praten beter is voor je spijsvertering.

Dagindeling

Elke dag begint om 4:30 uur met de Metten (Nachtwake). Een kwartier voor elke bijeenkomst luidt de klok in de toren (sorry buurtbewoners :-). De klok wordt nog met de hand geluidt. Uiteindelijk maakt het voor de monniken niet uit of er wel of geen gasten zijn. Of de kerk nu vol zit of niet, zij zijn er gewoon altijd. Onverstoorbaar voeren zij hun rituelen uit volgens hun vaste dagschema:


04.30 nachtwake (metten)
06.30 morgengebed (lauden)
07.30 ochtendmaal, lezïng en ochtendgebed (terts)
08.15 arbeid
11.30 eucharistieviering en middaggebed (sext)
12.30 middagmaal
13.00 middagrust
14.30 namiddaggebed (noon)
14.45 arbeid
17.45 avondgebed (vespers)
18.30 avondeten
19.30 dagsluiting (completen)

Bron: Abdij Koningshoeven

Waarom zou jij te gast in een klooster willen zijn?

Aanverwante artikelen


3 opmerkingen:

  1. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. prachtig verslag. Heerlijk om af en toe te doen. Bewust tijd nemen voor God, je gedachten tot rust te laten komen, even terug naar je bron.... goed voor geest ziel en lichaam!

    En laten we dat trappistenbier niet vergeten! ;o)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. @Sokssawat Dat heb je goed gezien. En waar denk je dat mijn volgende blogpost over zal gaan? ;-)

    BeantwoordenVerwijderen