Thriving in the unexpected (1 jaar later)

Het strand aan de Rode Zee, Eilat (Israel)

16 september staat in mijn geheugen gegrift. Morgen is het precies een jaar geleden dat mijn vader een hersenbloeding kreeg en 10 dagen later overleed. Het gebeurde op het strand aan de Rode Zee in Eilat, tijdens een rondreis door Israel met een groep van zijn kerk.

16 september markeert het begin van een aantal bizarre gebeurtenissen die elkaar in sneltreinvaart opvolgden. Een avontuur dat met 1 vingerknip ons hele leven op zijn kop zette. Door te schrijven heb ik mijn gedachten overeind kunnen houden. Mijn verhaal was vorig jaar één van mijn eerste blogposts.

Nu, een jaar later, kijk ik terug. Ik zie dat de gebeurtenissen een grotere impact op me hebben gehad dan ik besefte. Mijn haren zijn grijzer geworden. En ik ontdekte emoties waarvan ik niet wist dat ik ze had. Van degenen die erbij betrokken waren hoor ik dat er geen dag voorbij is gegaan, zonder aan het verhaal te denken.

Het is een trauma. Velen zoeken kracht en troost in hun geloof. Een levend geloof gaat zich op zo’n moment onderscheiden. Het werkt bevrijdend, geeft hoop voor de toekomst, en groeit door problemen. Een dood geloof geeft alleen verbittering, afgunst, en gebondenheid aan regels en wetten. Succes ermee…

Sommigen zochten psychologische hulp. En terecht. Een traumatische ervaring kan je wereldbeeld zo vernauwen dat je alleen nog negatieve dingen ziet. Je hebt dan een spiegel nodig om van buitenaf naar jezelf te kijken.

Ik ben aan de slag gegaan met de lessen van Anthony Robbins over Leadership and Emotional Mastery. Uitstekend materiaal voor het onderzoeken van je emoties, het vergroten van zelfkennis, en het opbouwen van een leven zoals het bedoelt is door De Schepper.

Eén van mijn goede voornemens is dit jaar om mijn brein te vullen met positieve, goede, en nuttige gedachten. Want het brein kan alleen gedachten, emoties, en herinneringen aan je terug geven die je er eerst vooraf in stopt.

En dat werkt erg goed! Kranten, het nieuws, en TV-programma’s volg ik nauwelijks. Wat de media ons voorschotelt voegt weinig toe als je je leven als een cadeau ziet. Als je ermee aan de slag gaat voor God, je medemens, en jezelf. Je laat je dan niet meer leiden door omstandigheden.

Ik ben meer gaan beseffen dat alles tijdelijk is. En ik besef dat je geluk niet moet zoeken in de verre toekomst. Nee, geluk is iets voor vandaag, onderweg.

Als je vandaag niet gelukkig kunt zijn, dan in de toekomst ook niet.

Tijdens onze vakantie in Zweden stond één ding bovenaan onze lijst: Tot rust komen. Zoals jullie hebben kunnen lezen is dat erg goed gelukt. Uit jullie reacties blijkt zelfs dat jullie door onze foto’s deze rust aan de lijve ervaren. Hoeveel mooier kan het zijn!

Ik kan nu zeggen dat dit jaar me veel heeft gebracht. Ik zag dat sterven niet het eindpunt is. Het is een tussenstap naar iets groters. Dat geeft hoop. En wel zoveel dat ik uit zie naar de toekomst. En de toekomst begint NU!

Mijn verhaal van vorig jaar staat hier: Thriving in the unexpected.

David Allen en Getting Things Done

Ik vertelde het verhaal aan David Allen, de bedenker van Getting Things Done. Het was voor hem een eer en een compliment dat zijn denkwijze van stressvrije productiviteit ook stand houdt in situaties van leven en dood. Hij heeft mijn verhaal gepost op zijn blog GTD Times.

David (@gtdguy) wordt op Twitter gevolgd door 1,4 miljoen mensen. Hij staat daarmee in de Twitter Top 150 van meest gevolgde mensen ter wereld. Zijn Facebook-pagina heeft ruim 14.400 volgers.

Mijn verhaal staat hier op GTD-times (Engels): Thriving in the unexpected

3 opmerkingen:

  1. 2 jaar gelden op 31 juli kreeg mijn broer, [35 jaar, 3 hele kleine kindjes en een lieve vrouw,] op vakantie een hartstilstand, ik was erbij.
    hij heeft 13 dagen in zware coma gelegen voor hij stierf. je zegt het mooi 'Een levend geloof gaat zich op zo’n moment onderscheiden. Het werkt bevrijdend, geeft hoop voor de toekomst, en groeit door problemen.' en de dood is minder ver dan eerst.het is een overgang naar iets beters en mooiers, maar ondertussen zitten wij hier met de gabakken peren zeg ik wel eens. het verdriet het gemis het gedoe het verdriet van je geliefden die ook missen. pffff nog los van het/mijn verdriet over deze gevallen schepping en de hunkering naar 'alles is goed'.
    rustig blijven ademhalen, schuilen bij god.
    tijd nemen en rust voor je gedachten en gebeden.

    een omarming.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. @Pien Tsjonge, dan heb jij eenzelfde soort ervaring opgedaan. Indrukwekkend om te lezen. Dank je wel voor het delen, je mooie woorden, en je medeleven. Dat doet een mens goed.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. p.s. op mn blog staan een aantal berichten, met label; 'mijn broer is dood'. stel.. als je t zou willen lezen..

    BeantwoordenVerwijderen