De verdwaalde bedoeïne - Behind the scenes


Het maakt niet uit wat je overkomt. Het gaat erom, wat doe je ermee? - Emile Ratelband

Afgelopen week, op de terugreis van werk naar huis, was ik medepassagier in een drukke intercity-trein. Ik had een zitplaats weten te bemachtigen op een uitklapbankje van een vol balkon. Het was die dag warm. En er was een seinstoring op het hele traject…

Het hele traject tussen Den Haag CS en Utrecht CS reed de trein stapvoets en stond regelmatig stil in het weiland. Als reiziger ben je overgeleverd aan de omstandigheden. Je kunt halverwege niet uitstappen. Niemand, inclusief het treinpersoneel, had enig idee hoe lang de reis zou gaan duren. Op een gegeven moment stonden we stil bij een perron van een station waar we helemaal niet zouden stoppen. De conducteur riep rond dat iedereen die dat wilde, buiten een luchtje kon scheppen. Hij zou wel omroepen als we weer verder zouden gaan.

Zenuwachtige en geïrriteerde mensen grijpen naar hun telefoon, iPhone, of BlackBerry. Het zweet breekt hen uit en ze trekken aan hun stropdas. Aan hun gesprekken te horen hebben ze een vol avondprogramma en moeten ze ter plekke hun schema’s en afspraken verzetten. Het lijken me mensen die dit niet voor het eerst overkomt. En ze zullen er niets van leren. Morgen, bij een nieuwe seinstoring, hebben ze het probleem opnieuw. Sommigen lijken zich zelfs belangrijk en indrukwekkend te vinden met zo’n drukke agenda. Ze laten de rest van het balkon graag meegenieten met hun gesprek.

Ik was met mijn laptop op schoot verdiept in het schrijven en vertalen van mijn blogpost De verdwaalde bedoeïne en de goede fee. Het was leuk om te doen. Verhalen en gedachtespinsels opschrijven, en je daarbij laten inspireren door anderen, is vooral het laatste jaar een belangrijk rustpunt voor mij geworden. Je gedachten opschrijven houdt je denkpatroon op orde, in een hectische wereld waar mensen steeds harder achter de tijd aan rennen.

Kortom, ik kwam later thuis dan gepland. Aan één kant jammer. Maar mijn verhaal was een heel stuk opgeschoten. En dat was het meer dan waard. Elke keer kom ik er weer achter dat omstandigheden er niet toe doen. Het maakt niet uit wat je overkomt. Het gaat erom, wat doe je ermee?

Is jou wel eens iets overkomen waarbij je er, door er anders naar te kijken, ineens meer oplossingen zag dan problemen?

Aanverwante artikelen


Geen opmerkingen:

Een reactie posten