De verdwaalde bedoeïne en de goede fee


Ondanks dat het zeer ongebruikelijk is voor een bedoeïne om te verdwalen in een woestijn, is het op een bepaald moment in de geschiedenis toch een keer eentje overkomen. Na dagen lang geslenterd te hebben, zonder water, onder de brandende zon, langs zandduinen en witgeblakerde schedels, en niemand in de buurt om hem te troosten, ontmoet hij uiteindelijk met meer geluk dan wijsheid een goede fee.

Je kent het type wel. Slank, gracieus gekleed, perfecte make-up, lange knipperende oogwimpers, nagels vijlend, snel verveeld als ze niet de juiste aandacht krijgt, en verbazingwekkend goed in het vervullen van elke mogelijke wens die je zou kunnen hebben.

Stel je de verrassing van de bedoeïne voor als de fee met een zwoele heldere stem zegt “O, jij onweerstaanbare bedoeïne! Je hebt me gevonden! Ik ben de magische fee van dit deel van de woestijn, en ik kan 3 wensen voor je vervullen”

De bedoeïne sluit zijn ogen en mompelt “O nee. Verdwijn alsjeblieft wanneer ik mijn ogen weer open doe. Dan zou ik weten dat ik niet waanzinnig ben geworden. Ik heb dorst, ben moe, en alleen. Het enige wat de situatie nog kan verergeren is een martelende luchtspiegeling. Dus, verdwijn!”

Als hij zijn ogen open doet is de fee er tot zijn grote verrassing nog steeds. Ze kijkt enigszins verveeld en gaat verder met het vijlen van haar nagels. Ze zucht en zegt “Nee he, niet weer zo één. Ik zeg je net dat ik de magische fee ben. Wat voor bewijs wil je hebben? Kunnen we de formaliteiten van een eerste ontmoeting overslaan en meteen doorgaan naar de wensen alsjeblieft?”

Verdwaasd besluit de bedoeïne dat het misschien beter is om naar haar te luisteren. Wat heeft hij immers te verliezen? Als ze echt de magische fee is, dan heeft hij straks drie vervulde wensen. En als ze het niet is, dan is het in ieder geval een leuke afleiding.

“Okay, hier moet ik even goed over nadenken” zegt de bedoeïne.

“Geen zorgen” zegt de fee “Ik ben hier om je te dienen”

Na enige tijd heeft de bedoeïne zijn wensen bedacht. “Als eerste. Ik loop al dagen door de woestijn zonder water. Ik wil heel veel water. Kun je ervoor zorgen dat ik voortaan altijd water bij me heb?”

De magische fee denkt even na en zegt “Okay, dat kan ik regelen. Volgende!”

“Mijn tweede wens is enigszins gênant. Ik heb al zo lang ik leef een donkere huid. Nu ik je ontmoet heb en jij alle wensen kunt vervullen maak ik gebruik van de gelegenheid. Het klinkt een beetje gek, maar kun je… kun je me wit maken?”

De magische fee kijkt de bedoeïne doordringend aan met een nadenkende blik. Even later zegt ze “Ja, dat kan ik ook. Laatste wens alsjeblieft!”

“Wel, weet je. Een man is een man. En een man heeft zijn behoeftes. Heel veel behoeftes! Ik denk dat je wel weet waar ik heen wil. Maar laat ik het gewoon recht toe recht aan zeggen: Ik wil aangeraakt worden door heel veel vrouwen. Als het kan dagelijks. Heel veel vrouwen. Dagelijks. Kun je dat voor me regelen?”

De magische fee staart voor zich uit en knikt. “Dus je wilt altijd water bij je hebben, je wilt wit zijn, en je wilt dagelijks aangeraakt worden door heel veel vrouwen. Klopt dat?”

“Absoluut” zegt de bedoeïne.

De magische fee zwaait met haar staf en mompelt een magische spreuk. En bij het wegsterven van haar stemgeluid lost ze langzaam op in rook.

Het volgende moment, na een korte flits, komt de bedoeïne weer tot zichzelf. Hij is veranderd een toiletpot in het damestoilet van een druk theater. De fee heeft zijn wensen vervuld. Hij is altijd gevuld met water, zijn kleur is wit, en hij wordt dagelijks aangeraakt door veel vrouwen. Heel vaak…

Moraal van het verhaal
Bidt en u zal gegeven worden (Mattheus 7:7) Als je ergens om vraagt, doe dat dan duidelijk, helder, en concreet. Doe het SMART: Specifiek, Meetbaar, Acceptabel, Realistisch, en Tijdgebonden. Zorg dat er weinig interpretatie ruimte overblijft voor de ander. Want je krijgt wat je vraagt. En dat hoeft niet hetzelfde te zijn als krijgen wat je wilt…

Bron: Inspired by blogpost Dragos Roua - Brilliantly Better

4 opmerkingen:

  1. geweldig ik hou van verhalen... zeker deze :-)
    www.op-verhaal-komen.yolasite.com

    Marc Pranger

    BeantwoordenVerwijderen
  2. De verlate treinreis heeft iets moois opgeleverd.
    Vriendelijke treingroet,
    Rob Alberts

    BeantwoordenVerwijderen
  3. @Marc: Dank je wel voor je compliment. En dank voor de link naar je verhalenblog. Verhalen die tot de verbeelding spreken vervelen inderdaad nooit!

    @Rob: Dank je voor het compliment. En zo te zien heb jij dagelijks ook veel te schrijven in Zuidoost ;-) Goed bezig!

    BeantwoordenVerwijderen