Typical human behaviour is now entirely absent

Deze zin uit de apocalyptische spektakelfilm I Am Legend (Will Smith) zette me afgelopen week aan het denken. De weersomstandigheden zorgden voor een ontregelde maatschappij. Sneeuw en ijs maakten de wegen glad. Landelijk groeiden de files aan tot honderden kilometers extra. Het openbaar vervoer kon niet meer op tijd rijden. Treinreizigers mochten op uren vertraging rekenen. Ik was er één van.




Films laten ons geloven dat er op dergelijke momenten massahysterie uitbreekt. Dat de mensheid de meest egoïstische kannibalistische diersoort wordt die terug valt op het dierlijk instinct om te overleven. Over lijken heen kruipend koste wat kost pakken wat je pakken kan. Chaos, dood, en verderf.

Dat is niet wat er de afgelopen week gebeurde…

Ontregelde maatschappij
In de trein stonden we schouder aan schouder aaneen gepropt op de balkons en in de gangpaden. Er kon niemand meer bij. En de perrons stonden nog steeds vol. Wanneer de volgende trein zou gaan wist niemand. Er was wel frustratie, maar geen agressie. Echter, de boventoon werd gevoerd door mensen die, terwijl ze elkaar niet kenden, grappen met elkaar maakten: “Kaartjescontrole! Mag ik uw vervoersbewijs alstublieft?”. De sfeer zat er goed in. We accepteerden de situatie en maakten er maar het beste van. Het schiep een band.

In de noordelijke delen van het land viel de stroom, en dus de verwarming, uit. In Groningen stad gingen mensen de straat op en maakten daar vuur, zodat ze zich eraan konden warmen. Om het vuur brandende te houden, moest men gezamenlijk zorgen dat de houtvoorraad op peil bleef. Via Twitter werden oproepen gedaan voor meer hout. Mensen die elkaar eerst niet kenden bundelden samen om zich er doorheen te slaan. Beerenburg, het fenomenale Friesche product, vloeide rijkelijk. De inwendige mens moet immers ook warm gehouden worden :-) Ik was er niet bij, maar met Twitter zijn de afstanden weg.

Auto <-> openbaar vervoer
De enige plek waar mensen hun tolerantie verliezen is achter het stuur van hun auto. Weer of geen weer, voorspoed of tegenspoed. Op de één of andere manier wordt de meest sociale mens een intolerante draak achter het stuur. Waarom zou dat zijn? Wellicht omdat automobilisten denken dat ze hun reis zelf in de hand hebben en op willen schieten… Yeah right. Elke dag staan de files er weer. En waarschijnlijk ook elke dag weer met dezelfde mensen erin.

Als je elke dag in de file staat geloof ik niet dat je meer tijd over houdt ten opzichte van reizen met het openbaar vervoer. In het openbaar vervoer laat je het rijden aan anderen over en zie je wel wanneer je op je bestemming aan komt. Ondertussen zet jij je gedachte op iets anders: Een boek, internet, film, game, hazeslaap of powernap, etc. In zo’n mentale staat incasseer je vertragingen een stuk makkelijker. Het gaat er niet om hoeveel tijd je over houdt. Je krijgt er geen tijd bij door sneller te reizen. 24 uur per dag blijft 24 uur per dag. Niet meer, niet minder. Het gaat erom hoe je je tijd indeelt en waar je je aandacht op richt.

Manage your mind. Not your time – David Allen

Heb jij de afgelopen week ook iets beleefd waarbij mensen zich spontaan van hun sociale kant lieten zien?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten