30.000 feet: Doelen stellen (haalbaar in 1-2 jaar)


In een vorige blogpost over goede voornemens en de 6 horizonnen van overzicht nam ik een landkaart als metafoor voor waar je heen wilt met je leven. Je kunt je hele leven op reis zijn, druk met alles wat je onderweg tegen komt. Maar als je niet nadenkt over waar je naar toe wilt en waar je wilt uitkomen, dan moet je niet vreemd opkijken dat je in rondjes blijft lopen, steeds maar weer bij dezelfde kruispunten stopt, en geen stap verder komt.

Nadenken en opschrijven wat je het komende jaar/2 jaar wilt bereiken is goed voor jezelf om op de route te blijven. En als je jezelf onmogelijke doelen stelt die niet haalbaar zijn, dan is dat niet eens zo erg. Je bent op weg in een goede richting. Zoals iemand ooit zei You have to reach for the stars to land on the moon.

20.000 feet: Verantwoordelijkheden



Waar ben je als mens verantwoordelijk voor? Als ik om me heen (en soms ook in de spiegel) kijk, dan zie ik veel mensen gebukt gaan onder verantwoordelijkheden die ze helemaal niet hebben. Ze gedragen zich als Atlas die de hele wereld op zijn schouders meetorst. Ze geven hun tijd en energie, maar laden hun accu niet op. Ze denken menslievend te zijn, en geven geen grenzen aan. Is de achterliggende drijfveer daadwerkelijk enthousiasme en liefde voor de ander? Of is het een schuldgevoel dat ze met goede daden willen afkopen? Hoe kom je erachter welke hooibaal op jouw vork hoort te liggen?

Goede voornemens en de 6 horizonnen van overzicht






Bij elke jaarwisseling speelt dit onderwerp weer op. De één kijkt terug op het afgelopen jaar, en bezint zich op het volgende jaar. Breken met slechte gewoontes. Een nieuwe kans om volgend jaar de dingen beter te doen. De scepticus zet zich bewust af tegen goede voornemens. Waarom alleen bij de jaarwisseling, en niet het hele jaar door? En wat komt er allemaal van terecht? Na januari, als de orde van de dag ons dagelijks leven weer in beslag neemt, ben je de voornemens weer vergeten… Van welke kant je het ook bekijkt, het onderwerp Goede voornemens duikt altijd weer op en je moet besluiten of je er (n)iets mee doet.

Typical human behaviour is now entirely absent

Deze zin uit de apocalyptische spektakelfilm I Am Legend (Will Smith) zette me afgelopen week aan het denken. De weersomstandigheden zorgden voor een ontregelde maatschappij. Sneeuw en ijs maakten de wegen glad. Landelijk groeiden de files aan tot honderden kilometers extra. Het openbaar vervoer kon niet meer op tijd rijden. Treinreizigers mochten op uren vertraging rekenen. Ik was er één van.

Midwinterse bomenwandeling met Abe de Verteller

Op zondag 20 december 2009 kun je GRATIS deelnemen aan een Bomenwandeling met verhalen over Kerst- en Midwintergebruiken. Abe de Verteller vertelt interessante verhalen over mythologie, Germanen, Kelten, ridders, en oud volksgeloof. Op de manier zoals alleen hij dat kan.

Waar en wanneer: 20 december om 14.00u tot 16.00u op de Schothorsterlaan 21 in Amersfoort.

Kleedt je vooral warm aan, want de verhalen houden de kou niet buiten.

Om alvast in de stemming te komen: De Ketel van Cerridwen...



De Vliegende Hollander

Attractie De Vliegende Hollander (Efteling)

Het jaar 1676. Kaap De Goede Hoop. De dag voor Pasen...

Het is een stormachtige avond. De schepen liggen veilig beschut in de haven, maar het onstuimige water laat ze dansen als kurken in een rollend biervat. Wie nog buiten is zoekt een veilig heenkomen in de schemerige taveerne.

Op één van de schepen loopt de kapitein stampvoetend heen en weer op de brug. Hij, Willem van der Decken, staat bekend als groot zeeman. Een meester in het bevaren der wereldzeeën. Het wildste weer schrikt hem niet af. Hij kent geen tegenstand op zijn schip. Iedereen vliegt op zijn wenken.

Hij kijkt herhaaldelijk naar de lucht en het water, snuift de wind, en balt zijn vuisten. “Ik vaar morgen uit!” schreeuwt hij naar zijn stuurman. “Maar kapitein, het is morgen 1e Paasdag! Op deze heilige dag van de Heer wordt nooit gevaren”. Hij fronst zijn wenkbrauwen en zijn ogen schieten vuur “Ik zeil wanneer ik wil, versta je!”

Hij draait zich om en staart met zijn duistere blik over het water. De golven jagen hoog en wild. De wolken jagen er dreigend overheen. De storm giert door het want alsof het hem uitlacht. Hij denkt aan de waarschuwingen die men hem de laatste dagen heeft gegeven. “Je komt de haven niet uit, kapitein! Je ligt zo weer aan de kade. En áls je de haven al uit komt, dan ben je in 10 minuten voor de haaien!”

De haven niet uit? In 10 minuten voor de haaien? Hij?! Hij grijnst. Voor de drommel. Dat zou hij toch wel eens willen zien! “Ik vaar morgen uit!” Zijn besluit staat vast. Hij stapt zijn kajuit in en gaat slapen. Nooit sliep hij beter. En nooit ging de storm s’nachts erger te keer.



Muziek Efteling Attractie De Vliegende Hollander (Smokkelgang)


Bij het krieken van de dag staat hij weer op de brug. “We varen!” beveelt hij kort. “Hijs ALLE zeilen!” De stuurman kijkt hem vragend aan. “We varen, stuurman!”. De matrozen klimmen joelend in het touw. Ze gaan varen! Hun kapitein heeft lef. Wat is hij toch een machtig mens! Ze zijn trots op hem.

Op dat moment beginnen de Paasklokken te luiden. De matrozen zwijgen plotseling. De Heer is opgestaan. De kerk roept. De kapitein beveelt. Ze…... klimmen hoger in het want.

Op de kant roept de havenmeester “Vaar je?”. “Ik vaar!” roept de kapitein terug,

"Al moet ik vaeren tot in eeuwigheid! Ik zal vaeren!”

Hij draait zich om naar zijn matrozen om hen nog een aantal bevelen te geven. De wind fluit door het want en de zeilen klapperen weerbarstig. De Paasklokken luiden. De ketting ratelt als het anker wordt gelicht. De matrozen wachten op het volgende bevel. Maar dat komt niet…

De kapitein staat op de brug. Stil en onbeweeglijk. Zijn ogen kijken star naar de horizon. Niet meer vol vuur. Eerder als twee zwarte vlekken in zijn oogkassen. De kleur trekt weg uit zijn gezicht. Spierwit en zonder een spier te verrekken staat hij daar. De schrik slaat hen om het hart. En voor ze het weten verstarren zij ook. Spierwit kijken ze naar de horizon. De storm buldert. De klokken luiden. En de zeilen bollen tegen de wind in…

Op de kade ontstaat tumult. Het schip zeilt tegen de wind in naar de havenmond. Ze staren het schip na. Op het dek schijnt een blauwachtige gloed. En de zeilen glimmen rood op, alsof ze in brand staan. Maar er is geen vuur! En er is ook geen rook. Het schip wordt steeds kleiner. Een zwart silhouet met zwarte masten. In de verte wordt het nog eenmaal opgetild op een hoge golf. Daarna verdwijnt het achter de horizon…

De driemaster kwam nooit in Indië aan. Ook keerde hij niet terug naar de thuishaven. Geen bericht bereikte het vaderland. Geen groet aan de verwanten van de bemanning. Was het schip vergaan?

Nooit dreef het wrakhout aan. Nooit meldde zich een overlevende van de Vliegende Hollander in de taveerne, om te vertellen wat er na die dag gebeurde.

Maar verhalen gaan hun eigen weg...



Een jaar, een maand, en een dag later, vaart een koopvaarder om De Kaap naar het oosten. De stevige oostenwind drijft hem voorwaarts. Een matroos houdt de wacht in het kraaiennest. Plotseling duikt er aan bakboord een schip op uit de laaghangende wolken.

Zijn haren rijzen ter berge! Het schip vaart met volle rood opgloeiende bolle zeilen tegen de wind in, in een baan die hun koers gaat kruisen. De romp is zwart. En de masten ook. Een blauwachtig licht gloeit op het dek. Een Hollandse leeuw staat op de boegspriet. En de Hollandse vlag wappert in de mast.

De matroos slaat alarm. “Een spookschip! Een spookschip! Haal de kapitein!”. De bemanning stormt aan dek en ziet met schrik het schip naderen. De kapitein van de koopvaarder schreeuwt “Oploeven! Oploeven voor den drommel!”. Voor zijn schip is het te laat om maatregelen te nemen. Maar de kapitein van het spookschip staat op de brug. Fier en rechtop. Onbeweeglijk. Alleen zijn lange witte haren wapperen in de wind.

Op dat moment vaart het spookschip in op de koopvaarder. De Hollandse leeuw op de boegspriet schiet dwars door het boord heen. Mannen grijpen zich vast. Maar de verwachte schok komt niet. Geen oorverdovende botsing en krakend hout. Het spookschip vaart dwars door de koopvaarder heen en vervolgt zijn koers zonder vaart te minderen.

De kapitein van het spookschip kijkt niet om, zijn witte benige handen verkrampt aan de reling van de brug. Het spookschip verdwijnt zoals het kwam. Binnen enkele seconden slokt de nachtelijke mist het op.

De bemanning doet die nacht geen oog dicht. De voorraad rum gaat eraan. En met het stromen van het donkergele goud worden de herinneringen troebeler en fantastischer.

De volgende dag drijft de koopvaarder uit zijn koers en slaat te pletter op de rotsige kust. De matroos in het kraaiennest is de enige overlevende. Na vele omzwervingen komt hij in de taveerne en vertelt zijn verhaal.

“De zeeën in de Oost zijn behekst. De Vliegende Hollander zeilt nog steeds. Een ieder die zijn koers kruist overkomt averij, wat ik je zeg.” Met een holle blik in zijn ogen giet hij de pul achter in zijn keel. Met zijn andere hand slaat hij een kruis.

Alle schepen hadden hun tijd van komen en gaan. Jong staken ze in zee. Oud en moe vonden ze hun laatste haven. Zo ging het ook met de mensen. Maar de Vliegende Hollander? Die vaart nog steeds...

"Al moet ik vaeren tot in eeuwigheid! Ik zal vaeren!”



Muziek Efteling Attractie De Vliegende Hollander (Haven)


(Geïnspireerd door Cor Bruijn - Nederlandse Sagen. En door de meest geweldige attractie in De Efteling)

Waarom varkens in de grond wroeten

Het jaargetijde van korte dagen is weer aangebroken. De avond bindt de strijd aan met de middag, en wint met zijn duisternis zienderogen terrein op het licht.

Met een ijzige winter in aantocht van ijsbloemen op de ramen, en gierende windstoten door de schoorsteen, laat de haard binnenshuis steeds vroeger zijn knapperend vuur gelden. De vlammen werpen hun schaduw op de kring van gezichten die hun handen warmen aan dampende kelken gluhwein en mokken chocolademelk.

Op zo'n moment is maar één tijd: Tijd voor een verhaal...

De sleutelprincipes van Getting Things Done

Als hij erover begint te praten, dan stopt hij niet meer :-) Een interview met David Allen op de bank over de sleutelprincipes van Getting Things Done in de huidige economie (video 13 min)




Weekly review: De kunst van controle en overzicht bewaren


Neem jij per week een moment voor je jezelf om te evalueren wat er de afgelopen week is gebeurt? Een moment om te bedenken wat er de aankomende week/weken gaat gebeuren?

Het principe is al zo oud als de mensheid.