Het kennismakingsspel

De stoelen staan aan de kant en de workshopleider vraagt ons om door elkaar te gaan lopen. Als een mierenhoop lopen we met 35 mensen kris-kras door elkaar. Iedereen is stil. De workshopleider zegt "Als ik een sein geef, dan loop je naar de dichtstbijzijnde persoon en stel je de eerste vraag die spontaan bij je op komt................ Nu!"

Ik loop op haar af, een jonge vrouw met een vrolijke uitstraling. En zonder te denken vraag ik "Hé, als morgen de wereld zou vergaan, wat ga je dan vanavond doen?". Haar blik gaat naar binnen en ik zie haar een beeld creëren. Ze krijgt een verrukte gezichtsuitdrukking en haar adem stokt. Haar adem gaat sneller en hoog in haar borstkas. Ze begint te blozen.

In een fractie van een seconde is ze weer terug in het hier-en-nu, alert, en kijkt me recht aan. Met een stoute blik en een ondeugende stem zegt ze "Dat ga ik jou helemaal niet vertellen André......". En weg is ze. Met een huppeltje verdwenen in de mensenmassa.

Zou ze beseffen dat ze me zojuist alles verteld heeft... :-D

(een herinnering uit mijn dagboek van een paar jaar terug)

Blogposts gratis in je e-mailbox?


Delivered by FeedBurner

Met de psycholoog in de trein

Het is zaterdagmorgen 8:45 uur en ik zit in de sprinter op Amsterdam Centraal, op weg naar mijn opleiding Ericksoniaanse Hypnose. De plaatsen tegenover mij en naast mij bij het raam zijn nog vrij. De coupé stroomt vol en en een jongen met een uiterlijk en tongval als Ali B kijkt me vragend aan "Mijnheer, mogen wij hier zitten?". Ik knik rustig en richt mij weer op mijn studieboek.

Hij heeft grote pupillen en is behoorlijk stoned. Er hangt een stevige alcoholwalm om hem heen als hij schuin tegenover mij gaat zitten. Oke... Hij heeft duidelijk deze nacht niet geslapen. Naast hem schuift een meisje aan. Ze kijkt me even observerend aan. Een heldere en intense blik. Niets gebruikt en helemaal nuchter. Ze besluit dat ze geen aandacht wil, doet haar benen over elkaar, en draait weg van mij en de jongen.

The Fairy Pools. Een Schotse mythe of werkelijkheid?

We waren op de Eilanden van Skye (Noord West Schotland). Een landschap waar magie ontstaat. Een land van mooie mensen, volksverhalen en geschiedenis. Waar je nooit weet waar geschiedenis eindigt en waar een verhaal begint. We hebben veel gekeken en geluisterd. We hadden weinig internetbereik en alle tijd van de wereld.

Zo kwamen we bij The Fairy Pools. Een werkelijk betoverende plek. Volgens de verhalen in de pub heb je hier grote kans om feeën tegen te komen. Je ziet ze niet met je ogen, maar je moet er eerst in geloven voordat ze zich aan jou openbaren... (Waar heb ik dat toch eerder gehoord? :) ).

Het verhaal gaat dat een man op een zwoele zomeravond onverwacht feeën tegen komt in deze pool. Ze zijn naakt en spelen in alle onschuld in het helderblauwe water. Hij blijft kijken. En dat is zijn 1e fout. Feeën zijn er niet van gediend om bespioneerd te worden. De man applaudisseert voor het mooie tafereel. Zijn 2e fout. Feeën houden niet van harde geluiden. Het wordt doodstil rondom de pool en de natuur houdt zijn adem in.

The Fairy Flag of Dunvegan Castle. Waar geschiedenis ontbreekt, daar ontstaan verhalen.


Dunvegan Castle (Schotland, Skye). Al 800 jaar de zetel van de Clan MacLeod. Het wordt aan het zicht onttrokken door een heuvelachtig landschap met omringende bossen. Pas als je dichtbij bent doemt het kasteel uit het niets op. Alsof je zojuist in een andere werkelijkheid bent belandt. Het effect wordt versterkt door de omliggende kasteeltuin met rotsen en watervallen, exotische bomen en planten, en poeltjes en stiekeme paadjes. Het kasteel wordt omgeven door een sfeer van mysterie. Geen wonder dat hier mooie volksverhalen zijn ontstaan.

Het meest waardevolle wat je kunt geven en ontvangen


Voor deze documentaire ben ik even gaan zitten: The Artist Is Present met Marina Abramovic. Ze laat zien wat het meest waardevolle is wat je als mens kunt geven en ontvangen: 100% aandacht aan iedereen die tegenover haar komt zitten. In stilte, zonder woorden. Prachtig om te zien wat dat met mensen doet.

Marina deed het 3 maanden lang, 7 dagen per week... In The Museum of Modern Arts in New York. En haar performance liet veel stof opwaaien. Sommigen vereerden haar. Mensen bleven voor de deur slapen, zodat ze de volgende morgen direct weer naar binnen konden. Anderen probeerden de performance te verstoren of te beëindigen, omdat ze in haar de verpersoonlijking van het kwaad zagen.

Want haar performance werkt als een spiegel. Mensen kijken door haar ogen naar zichzelf. En het is aan henzelf om te bepalen of het bevalt wat ze zien...




Blogposts gratis in je e-mailbox?


Delivered by FeedBurner

Het belang van Afstemmen, Rapport, Spiegelen en De Kunst Van "Mind Reading"





Een van de basis NLP-vaardigheden die me blijven fascineren is het opbouwen van rapport (afstemmen op en verbinding maken) met een ander. We doen het allemaal van nature. Met de één gaat het automatisch en onbewust. Je kent ze wel, die mensen waar je "een klik mee hebt" of waarmee je "op dezelfde golflengte zit". Met een ander moet je er bewust moeite voor doen.

Hoe De NLP IJsbeer Ontdekte Wie Hij In Essentie Werkelijk Was


Ik kreeg een prachtige "NLP ijsbeer" cadeau voor mijn rol als studiebegeleider van NLP Mastercoaches bij het Instituut Eclectische Psychologie. Een schoorsteenmantel-versie van François Pompon's "Polar Bear" in Parijs. De ijsbeer is een mooie metafoor voor NLP-veranderingswerk op Masterniveau.

De NLP ijsbeer

Er was eens een ijsbeer die heel zijn leven opgesloten zat in een kooi. Dag in dag uit liep hij 3 stappen naar het hek. Hij keerde zich om en liep 3 stappen terug naar het andere hek. En zo ijsbeerde hij door zijn dagen, maanden, en jaren.