De Hoeder van Het Woud


Augustus 2010, in een Zweeds woud nabij Kolarbyn. Het lijkt een eeuwigheid geleden, maar in mijn herinnering was het gisteren. Ineens stond hij voor me. Geruisloos als een vallend blad en uit het niets verschenen als een luchtspiegeling. Ik had hem niet horen aankomen. Hij stond gebogen en oud, leunend op zijn kromme Hazelaarstaf, en tegelijkertijd jeugdig huppend van zijn ene op zijn andere been. Zijn baard kwam tot zijn knieën.

Verrast en van mijn apropos gebracht stotterde ik "W-W-Wie ben je?". Met een blik van "Nou ja, alsof dat niet duidelijk is..." antwoordde hij "Ik ben De Hoeder van Het Woud. Nee, niet De Heerser, maar De Hoeder. Het Woud is er niet voor mij, maar ik ben er voor Het Woud. Ik ben er onderdeel van".

Wat er gebeurt als je tegen iemand zegt dat hij of zij mooi is.

Video: Hoe mensen reageren als hen wordt verteld dat ze mooi zijn.

Wat gebeurt er als je tegen iemand zegt dat hij of zij mooi is? Het is een eenvoudig experiment wat je elke dag zelf zou kunnen uitvoeren. Deze video (en veel andere video’s) laat zien hoe mensen opleven als ze horen dat ze mooi zijn. Als het gezegd wordt door iemand die het werkelijk meent en verder geen bijbedoelingen heeft.

Maar waarom doet dit zoveel met mensen? Eigenlijk zou je moeten concluderen dat mensen het te weinig horen. In onze maatschappij hoor je niet vaak dat je iets goed doet. Je hoort het pas als je iets fout doet en hoe je het de volgende keer beter kunt doen.

Het doet me denken aan het verhaal van de oude indiaan die met zijn kleinzoon bij het vuur zit. “Binnen in mij is een gevecht gaande” zegt hij tegen de jongen. “Het is een afschuwelijk gevecht tussen twee wolven. De ene wolf is Slecht – hij bestaat uit woede, jaloezie, hebzucht, verwaandheid, schuld, wrok, leugens, valse trots, superioriteit en ego. De andere wolf is Goed – hij is vreugde, vrede, liefde, hoop, kalmte, nederigheid, vriendelijkheid, vrijgevigheid en compassie. Binnen in jou woedt dezelfde strijd – en dat geldt voor ieder mens.”

De kleinzoon denkt enkele ogenblikken na en vraagt aan zijn grootvader: “Welke wolf zal het gevecht winnen?”. De oude man glimlacht en antwoordt: “Degene die je voedt.”

Het gebeurde niet in Jeruzalem. Het gebeurde allemaal in Utrecht.


We bezochten de tentoonstelling Magische Miniaturen in Museum Catharijneconvent in Utrecht. Een tentoonstelling van honderden originele boeken uit de middeleeuwen. We mochten ze helaas niet aanraken, maar wat zijn ze prachtig! Het waren vooral boeken uit de Bourgondische tijd. En dan wordt het natuurlijk leuk...

Vooral religieuze tafereeltjes waren toen in trek. Neem nou dit boek uit 1450. Het was van de Philips de Goede, hertog van Bourgondië, en de tekenaar was Willem Vrelant uit Utrecht. Op de voorgrond zien we Jezus die zijn kruis draagt met Maria en Johannes. En op de achtergrond in de skyline... staat de DOM-toren! :-) Sorry pelgrims. Sorry kruisridders. Jullie bedevaarten en kruistochten waren voor niets. Het gebeurde 2000 jaar geleden niet in Jeruzalem. Het gebeurde allemaal in Utrecht.


Het zal toch zeker niet waar zijn dat de tekenaar hier de artistieke vrijheid heeft genomen om het verhaal een beetje aan te passen? Toch? ;-) Want als we dat door de tijd heen allemaal zouden doen, wat blijft er dan nog van het originele verhaal over...

Blogposts gratis in je e-mailbox?


Delivered by FeedBurner

Uiteindelijk geloven we alleen in verhalen. Feiten en cijfers kunnen niet tegen een goed verhaal op...

Lopend door het Leidsche Rijksmuseum van Oudheden kom ik bij de afdeling "Archeologische vondsten uit Egypte". Die is groot en overweldigend. Mijn oog valt op een beeldje van een moeder met kind:

"Horus op schoot bij Isis. Egyptische hemelgod, aanbeden sinds het begin van de Oud-Egyptische beschaving (ca 3150 voor Christus) tot aan de introductie van het christendom.

Geboren na zelfbevruchting van Isis, omdat ze de penis van haar man Osiris niet kon terugvinden, nadat zijn lichaam in 14 stukken in de Nijl was geworpen door zijn broer Seth."

Ik dacht, wow... die Egyptenaren konden verhalen vertellen 🙂 En de overeenkomsten met Maria en Jezus? Ach, puur toeval natuurlijk... En het verhaal ging verder:

Als je alleen maar ergens voor of tegen kunt zijn, is dat echte keuzevrijheid? Of ben je pas vrij als je meerdere opties hebt?

Ik moest daaraan denken toen ik de laatste aflevering van Lucifer keek. Helaas, na 3 seizoenen is de Netflix-serie afgelopen. De verhaallijn is lichthartige humor, soms een beetje zwak, maar vermakelijk genoeg om verder te kijken:

"Verveeld om altijd maar de heer van de hel te moeten zijn, verhuist de duivel naar Los Angeles, waar hij een nachtclub opent en een samenwerking aangaat met een detective van moordzaken."



De duivel als ondeugende schavuit die ook eens van het leven wil genieten, in plaats van de bron van alle kwaad te zijn, werpt een heel ander licht op zijn personage. Een narcist met het vermogen tot zelfreflectie. Dat lijkt een tegenstelling en staat daarom garant voor vermakelijke scenes. Alle christelijke cliché's komen aan bod.

Uiteraard ga jij niet onder hypnose. Je zou wel gek zijn...


Deze week ben ik deelnemer van de training "Ericksoniaanse Hypnose" bij UNLP, instituut voor communicatie en persoonlijke ontwikkeling. En er bestaan zoveel misvattingen over hypnose. Dat het gevaarlijk zou zijn en dat je de controle overgeeft aan een ander. Maar we doen het *altijd* zelf. En we doen het dagelijks allemaal tientallen keren. Hypnose is onze "automatische piloot". Het is hoe we ons focussen, hoe ons brein informatie verwerkt, hoe we nieuwe dingen leren, en hoe we ons ontspannen.

We lezen meeslepende verhalen, we kijken boeiende films en series, we verliezen ons in een goede ontmoeting, in muziek, in een hobby, en we verliezen het besef van tijd. We gaan in hypnose bij inspirerende evenementen. Concerten, theaters en kerken verschillen niet zoveel van elkaar. Waarom denk je dat we een schrijver, een artiest, een leider of een voorganger zo graag volgen? Omdat we ons door hen willen laten inspireren (en onszelf hypnotiseren...). Want we willen onszelf laten raken. Als we in hypnose zijn, dan ervaren we welke betekenis ons leven heeft.

Hypnose geeft ons de vaardigheid van Verbeelding. We kunnen beelden scheppen in onze gedachten. Beelden van onszelf, van elkaar, van de wereld, van God(en)... We kunnen die beelden levensecht ervaren alsof ze realiteit zijn. Met onze Verbeelding overtuigen we onszelf wat we geloven. En dat kan versterkend of belemmerend werken. Je kunt dus maar beter goed met hypnose leren omgaan...

En als je niet in hypnose bent, dan ben je met je aandacht in het Hier-En-Nu. Mindful bewust van alles wat er via je zintuigen (alle 12!) binnen komt en wat er om je heen gebeurt. Als je weet waar je op moet letten, dan zie je mensen in trance gaan en er weer uit komen. Trance-verschijnselen observeren in de trein. Reizen was nog nooit zo leuk... :-)


Blogposts gratis in je e-mailbox?


Delivered by FeedBurner

Slenteren op de vrijmarkt

Wat een troep. En wat heerlijk dat ik dat allemaal niet hoef te kopen! Dat je het weg doet snap ik. Waarom kocht je het eigenlijk in de eerste plaats?

'4 euro, meneer!' Ik schud mijn hoofd. '2 dan?'. Door alleen maar met je hoofd te schudden gaat de prijs met de helft omlaag... Dat kan niet veel waard zijn.

Geef me een verhaal. De klok van oma op de schoorsteenmantel waar je als kind naar luisterde tijdens de limonade met koekje. De DVD die je samen op de bank keek, en waar je zo in elkaar op ging dat je de hele film niet zag.

Vertel me wat het je waard is. De prijs doet er dan niet meer toe.

Blogposts gratis in je e-mailbox?


Delivered by FeedBurner

Misschien is geluk niet het doel van het leven...


Vrij vertaald: Misschien is geluk niet het doel van het leven. Sterker nog, als geluk je maatstaf is voor het perfecte leven, dan kan het de dingen erger maken.

Misschien gaat het leven over het vinden van betekenis.

Laatst werd ik gegrepen door deze tekst. Want het leven komt niet in halve pretpakketten. Geen keuze voor alleen maar geluk en plezier. Of een mogelijkheid om ongeluk en lijden volledig te vermijden. Want de één kan niet zonder de ander. De hemel en de hel horen bij elkaar en het is een illusie dat ze van elkaar gescheiden kunnen worden. Want wat stelt geluk voor als je niet weet wat lijden is?

Net zoals de seizoenen. Zaaien, vrucht dragen, oogsten en afsterven zijn nodig om de volgende cirkel te starten. Haal één seizoen weg en al het leven op aarde stopt met bestaan. That's life. De seizoenen leren ons ook dat niets hetzelfde blijft. Wat er ook gebeurt, het gaat weer voorbij. En dat geeft hoop.

Het leven geeft ons geen keuze tussen geluk of lijden. Geen eeuwig plezier of eeuwige pijn. Het gaat erom dat we met de seizoenen leren omgaan en de schoonheid ervan ontdekken. Dan mag verdriet er zijn en dan betekent geluk zoveel meer. Dan leren we elke dag dat we niet afhankelijk zijn van de omstandigheden. De betekenis van ons leven geven we zelf en komt van binnen uit.

Link: Damh the Bard - Thinking About Happiness and Meaning


Blogposts gratis in je e-mailbox?


Delivered by FeedBurner