De Bomen door het Bosch


2019 was voor mij een fantastisch jaar. Na 28 jaar IT'er bij Defensie werd ik Loopbaanbegeleider/coach bij Defensie. Een keuze waar ik geen moment spijt van heb gehad. Ik kan nu veel meer betekenen voor mijn collega's.

Daarnaast ben ik verder gegaan op mijn Bardenreis in de wereld van Keltische spiritualiteit (Druïdisme). Een reis van creativiteit, inspiratie en storytelling. Een reis waarin ik volgend jaar nieuwe stappen ga maken. Maar dat is een verhaal voor 2020.

Voor nu, terwijl de Grote Beer hoog in het donkere noorden aan de sterrenhemel staat, waar het pad voorwaarts verborgen blijft in het maanverlichte landschap, waar we halt moeten houden om ons te bezinnen op de volgende stap, daar wens ik je een warme tijd met je dierbaren rond het haardvuur, waar we samen hetzelfde natuurverschijnsel vieren: De terugkeer van de zon en het licht.

Blogposts gratis in je e-mailbox?


Delivered by FeedBurner

Het Manifest van een Vrije Geest

Soms lijkt de wereld volledig uit de hand gelopen. Niet omdat het zo is, maar omdat het ons verteld wordt. En hoe kom je daar dan achter? Wat is echt? Wie heeft gelijk? En wat is het hele verhaal?

Soms zit er maar één ding op: Tijd om tegendraads te worden. Geloof niet zomaar alles en ga op onderzoek uit. Maar hoe dan?

Zolang je vragen stelt zit je goed. De afgelopen jaren kwam ik tot de volgende 14 leefregels: Het Manifest van een Vrije Geest. Het heeft me veel bevrijding van beklemmende denkbeelden gebracht. Een groter bewustzijn van mezelf en de wereld om me heen. Als je iets aan je leven wilt verbeteren, pick one. Verwacht verrassende inzichten en je dag zal nooit meer hetzelfde zijn...


Blogposts gratis in je e-mailbox?


Delivered by FeedBurner

Het is een droom van velen: Hoe je nooit meer hoeft te werken.


"Jij bent goed in je werk" zei de directeur tegen de visser.

"Dank u. Ik heb er veel plezier in." zei de visser met een grijns "Mijn opa zei altijd: Als je plezier in je werk hebt, dan hoef je nooit te werken".

"Da's er één om te onthouden" knikte de directeur. Na een jaar van hard werken, lange dagen, en weinig tijd voor ontspanning, had hij een vakantie aan zee geboekt. En vandaag ging hij zeevissen. In de haven had hij een botenverhuurder ontdekt die hem graag wilde helpen. De visser had zelfs een hengel met visspullen, een picknickmand, en een voorraad Rum geregeld. De directeur moest bekennen dat hij dit jaar lang niet zoveel plezier in zijn werk had gehad als de visser.

"Mag ik je een advies geven?" zei de directeur "Je bent wel erg goedkoop. Voor wat jij doet kun je veel meer geld vragen."

"Maar waarom zou ik dat doen?" vroeg de visser.

De kortste dag van het jaar en de terugkeer van het licht

Het is de kortste dag van het jaar. De ogen van de reiziger moeten even wennen aan het schemerlicht in de duisternis. Zijn reis door het ongerepte woud en zijn vele vragen over het leven hebben hem tot hier gebracht.

De Grote Beer lijkt gevaarlijk, maar het dier laat hem dichterbij komen. Alsof het wil zeggen dat hij zijn moed moet tonen om verder te mogen. Het dier zegt niets, maar toch klinkt zijn stem in zijn hoofd:

"Dit is de plek, reiziger, waar de wetten van de natuur gelden. Hier word je niet gewogen over goed of fout. Dit is de tombe waar het vlees van je botten zal vallen. De tijd van naakte eerlijkheid. Je hoop en je angsten zullen met je laatste adem wegzinken. Hier mag je je lasten loslaten. Fouten van anderen vergeven - en die van jezelf ook. Alles is vergeven, maar niets is vergeten. Kom, ga naar binnen...

Als je aan de kalkoen vraagt wat er op het kerstmenu komt...


Het was elk jaar hetzelfde drama. Ze noemden het "The most wonderful time of the year", maar Kalkoen dacht daar anders over. Binnenkort zou de boer weer op de staldeur kloppen met die ene vraag: Wie van jullie komt er dit jaar op het kerstmenu?

Het Verborgen Cadeau van Rijkdom


Die avond kwamen alle raadgevers van het koninkrijk bijeen. De Grote Schepper kwam als laatste binnen en ging theatraal aan het hoofd de ronde tafel zitten. Hij nam meteen het woord: "Geachte Aanwezigen. Nu wij de mens geschapen hebben, wil ik hen een Cadeau Van Rijkdom geven. Het cadeau van besef dat ze hun eigen realiteit kunnen creeeren. Dat ze zelf kunnen kiezen hoe zij hun wereld beleven. Maar ze zijn er nog niet klaar voor, en daarom zoek ik een plaats om het te verbergen."

De Achttiende Kameel


De schemer valt in de Negev woestijn. Met de ondergaande zon sterven de geluiden van de dag en komt de nacht tot leven. Een koele bries streelt het Israëlische landschap en voert een walm van etherische olie met zich mee.

De omtrek wordt verlicht door een houtvuur. Silhouetten van drie druk gebarende mannen vormen een schril contrast tegen de rustige achtergrond van enkele bedoeïenententen in een groene oase. Boze stemmen. De waterpijp ligt binnen handbereik, maar er wordt deze nacht geen vrede gerookt.

Hoe de Vos de Weg niet Wist (omdat hij niet kon kiezen)


In zijn vaart botst hij tegen het Zwijn aan.
“Hé kijk uit waar je loopt!” gilt het Zwijn zoals alleen een zwijn dat kan.
“Ja sorry, ik ben te laat!” roept de Vos terug.
“Kalm aan… Je komt er heus wel” knort het Zwijn gehumeurd verder zijn weg.

In volle vaart rent de Vos verder. Maar waar is hij nu?

Dat bosje van zojuist, daar was hij eerder geweest. Hij had eronder gelegen om de Fazant te bespieden. Haar dijen zagen er vet en smakelijk uit. Maar ze had zijn geur geroken en sloeg voluit alarm. De hele omgeving had het gehoord en zijn kans op een goede maaltijd was verkeken.

En nu is hij verdwaald. Dit bos heeft hij nooit eerder bezocht. En de weg terug weet hij ook niet. Zijn vertrouwde territorium is gewoon… ver weg.